Η επιστημονική κοινότητα χαιρέτισε την είδηση της αποκωδικοποίησης του σιταριού, εξέλιξη που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική αφού το σιτάρι αποτελεί τη βάση της διατροφής του ενός τρίτου της ανθρωπότητας και η αποκωδικοποίηση θα οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων βελτιωμένων ποικιλιών. Ομάδα βρετανών επιστημόνων κατάφερε να αποκωδικοποιήσει το 95% του γονιδιώματος της κινεζικής ποικιλίας σιταριού Chinese Spring, ποσοστό που είναι όμως αρκετό για να αρχίσει άμεσα η ανάπτυξη νέων ποικιλιών. Ετσι τώρα, επιστήμονες αλλά και εταιρείες που ασχολούνται με διασταυρώσεις θα μπορούν να ξεκινήσουν την προσπάθεια δημιουργίας ποικιλιών σιταριού που θα καλλιεργούνται εύκολα, θα παράγουν γρήγορα άφθονες ποσότητες ενώ ταυτόχρονα θα είναι εξαιρετικά ανθεκτικές σε ακραία καιρικά φαινόμενα όπως για παράδειγμα, η ξηρασία και οι πλημμύρες.

Η παγκόσμια παραγωγή σιταριού απειλείται από τις κλιματικές αλλαγές αλλά και την αυξανόμενη ζήτηση από τη συνεχή αύξηση του πληθυσμού στον πλανήτη. Επιπλέον κάθε φορά που δημιουργείται πρόβλημα σε μια παραγωγό χώρα, όπως συνέβη πριν από λίγες ημέρες με την ξηρασία και τις πυρκαγιές που έπλη ξαν τις ρωσικές καλλιέργειες, η τιμή του σιταριού εκτοξεύεται προκαλώντας νέα προβλήματα.

«Τα δεδομένα που προκύπτουν από την αποκωδικοποίηση είναι πολύτιμα στη μάχη για την αντιμετώπιση της απειλής με την έλλειψη τροφής σε παγκόσμιο επίπεδο.Πρέπει να αρχίσουμε τώρα την προσπάθεια ανάπτυξης νέων ποικιλιών ώστε να είμαστε πανέτοιμοι όταν θα κάνει την εμφάνισή του, υπολογίζεται σε μία δεκαετία, το πρόβλημα της έλλειψης τροφής» δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ο Νιλ Χολ του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Η επιλογή της αποκωδικοποίησης της κινεζικής ποικιλίας έγινε επειδή διαθέτει σε μεγαλύτερο ποσοστό από κάθε άλλη κοινά γονιδιακά χαρακτηριστικά με τις υπόλοιπες ποικιλίες και έτσι οι επιστήμονες που θα προσπαθήσουν να κάνουν διασταυρώσεις θα είναι εύκολο να μελετήσουν τις γονιδιακές διαφορές των ποικιλιών με τις οποίες πειραματίζονται. Πέραν όλων των θετικών συνεπειών της η αποκωδικοποίηση αυτή καθεαυτή αποτελεί μεγάλο επιστημονικό επίτευγμα, αφού το σιτάρι έχει πολύ μεγάλο γονιδίωμα, πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του ανθρώπου, γι΄ αυτό και καθυστέρησε πολύ η ολοκλήρωσή της.

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ-ΣΤΑΘΜΟΣ
Αποκωδικοποιήθηκε η κινεζική ποικιλία Chinese Spring Τo DΝΑ του σιταριού αποτελείται από 17 δισ. ζευγάρια βάσεων, πέντε φορές περισσότερα από το ανθρώπινο Εκτιμάται ότι αν δεν δημιουργηθούν νέες βελτιωμένες ποικιλίες σε δέκα χρόνια θα υπάρξει παγκόσμια έλλειψη τροφής Ολοκληρώθηκε η αποκωδικοποίηση των «βασικών» τροφών, καθώς το ρύζι και το καλαμπόκι είχαν «διαβαστεί» τα προηγούμενα χρόνια

Πηγή : tovima.gr

Το μυστικό για το αινιγματικό χαμόγελο της Μόνα Λίζα φαίνεται πως είναι σαράντα πάρα πολύ λεπτές στρώσεις σμάλτου που είχε πιθανότατα επιστρώσει με τα χέρια του ο Λεονάρντο Nτα Βίντσι.

Οι επιστήμονες στο Εργαστήριο τουΚέντρου Έρευνας και Αποκατάστασης των Μουσείων τηςΓαλλίας κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα αφού χρησιμοποίησαν την τεχνική της φασματοσκοπίας φθορισμού ακτίνων Χ και εξέτασαν με αυτό τον τρόπο τον πίνακα χωρίς να χρειαστεί να αφαιρέσουν κάποιο μικροσκοπικό κομμάτι δείγματος, προξενώντας φθορά στο έργο.

Από την έρευνα διαπιστώθηκε πως οΛεονάρντο Ντα Βίντσιχρησιμοποίησε σμάλτο που το είχε εμπλουτίσει με διάφορες χρωστικές ουσίες για να πετύχει το ελαφρύ θόλωμα και τις σκιές γύρω από το στόμα της Μόνα Λίζα. Αυτό είναι άλλωστε που δημιουργεί την εντύπωση ότι το χαμόγελο εξαφανίζεται αν το κοιτά κανείς απευθείας. Με τον τρόπο αυτό πέτυχε την τεχνική σήμα κατατεθέν της δουλειάς του, το σφουμάτο.

Το εκπληκτικό είναι πως κάθε στρώση του σμάλτου είναι μόλις 2 μικρόμετρα, 50 φορές πιο λεπτή από τα μαλλιά του ανθρώπου. Σε αυτό ανιχνεύτηκαν ψήγματα μαύρης και κόκκινης χρωστικής ουσίας, σε τόσο μικρό μάλιστα μέγεθος που διαφορετικά θα ήταν αδύνατος ο εντοπισμός τους με τις συμβατικές τεχνικές ανάλυσης.

Οι ειδικοί εκτός απο τη «Μόνα Λίζα» εξέτασαν επτά ακόμη έργα του με την ίδια μεθοδολογία. Ειδικότερα, εξέτασαν τα: «Ιωάννης Βαπτιστής», «Ευαγγελισμός», «Βάκχος», «Παναγία των Βράχων», «Αγία Άννα», «Παρθένος με Βρέφος» και το «Πορτρέτο γυναίκας».

Πηγή : cosmo.gr

Επιστημονική ομάδα η οποία πραγματοποιεί έρευνες στον Κόλπο του Μεξικού για να διαπιστώσει το εύρος της οικολογικής καταστροφής που έχει συντελεσθεί λόγω της τεράστιας διαρροής πετρελαίου μετά τη βύθιση εξέδρας άντλησης ανακάλυψε ότι κάποια μικρόβια «καταπίνουν» το πετρέλαιο. Πρόκειται για ένα είδος θαλάσσιων μικροβίων το οποίο ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των ερευνών στην περιοχή της πετρελαιοκηλίδας και εντελώς ξαφνικά οι πληθυσμοί του άρχισαν να πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα. Οπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, τα συγκεκριμένα μικρόβια έχουν την ικανότητα να απορροφούν το πετρέλαιο.

Την ανακάλυψη έκαναν ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Βerkeley, οι οποίοι διαπίστωσαν μάλιστα ότι τα συγκεκριμένα μικρόβια απορροφούν το πετρέλαιο χωρίς να χρειάζεται κατά τη διαδικασία να αφαιρούν ταυτόχρονα από το νερό οξυγόνο που είναι πολύτιμο για τη ζωή στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Αυτό το νέο είδος μικροβίων ζει και ακμάζει σε βάθη όπου η θερμοκρασία του νερού είναι χαμηλή και δεν ξεπερνά τους 5 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μικρόβια αυτά έχουν ήδη καθαρίσει τις συγκεντρώσεις πετρελαίου που είχαν δημιουργηθεί πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα συγκεκριμένα βακτήρια ζούσαν σε περιοχές όπου υπήρχε συχνή διαρροή πετρελαίου είτε από γεωτρήσεις είτε από πλοία και στην πορεία του χρόνου προσαρμόστηκαν και όχι μόνο κατάφεραν να επιβιώνουν ερχόμενα σε επαφή με το πετρέλαιο, αλλά και να το «καταναλώνουν».

Πηγή : tovima.gr

Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι μόνο στον γυναικείο εγκέφαλο παράγεται μια «πλημμυρίδα» ορμονικών εκκρίσεων που βοηθούν τόσο τις μέλλουσες μητέρες κατά τη διάρκεια της κυοφορίας και του τοκετού όσο και τις νέες μητέρες στην ανάπτυξη δεσμών αγάπης με το νεογέννητο. Ωστόσο, όπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα ομάδας Αμερικανών και Ισραηλινών επιστημόνων, και στον εγκέφαλο των νέων μπαμπάδων παρατηρείται ένα ανάλογο φαινόμενο. Και μάλιστα, όπως απέδειξαν, πρόκειται για τις ίδιες ορμόνες που εκκρίνονται από τον γυναικείο εγκέφαλο τόσο κατά τη διάρκεια του τοκετού για να προκαλέσουν τις συσπάσεις της μήτρας όσο και αμέσως μετά, προκειμένου να διευκολύνουν τον θηλασμό.

Πράγματι, όπως επισημαίνουν στη σχετική μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Biological Psychiatry» (vol. 68, issue 4, 15 August 2010), ο εγκέφαλος των ανδρών που μόλις έχουν γίνει μπαμπάδες φαίνεται να αντιδρά και να «συμπεριφέρεται» παρόμοια με αυτόν των γυναικών, εκδηλώνοντας μια σαφή αύξηση στην έκκριση ορισμένων «θηλυκών» ορμονών: έτσι παρουσιάζει κατακόρυφη αύξηση της ωκυτοκίνης και της προλακτίνης, δύο ορμονών που, ως γνωστόν, είναι στενά συνυφασμένες με τον τοκετό και τη γαλουχία.

Οι ορμόνες αυτές δρουν πάνω στην αμυγδαλή, μια περιοχή στο βάθος του εγκεφάλου που θεωρείται ότι παίζει αποφασιστικό ρόλο στην εκδήλωση των συναισθημάτων. Οπως κατ’ επανάληψη έχει επιβεβαιωθεί από διάφορες έρευνες, η ωκυτοκίνη, η οποία ταυτοποιήθηκε το 1953 από τον Αμερικανό βιοχημικό Βίνσεντ ντι Βινιό, όταν εκκρίνεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου μας προκαλεί αισθήματα έντονης χαράς και ευδαιμονίας. Χάρη σε αυτήν τη βιοχημική πανουργία η έκκριση της ωκυτοκίνης συμβάλλει στην ενδυνάμωση του δεσμού τόσο μεταξύ της μητέρας και του νεογέννητου όσο και μεταξύ των ερωτικών συντρόφων ή ακόμη και μεταξύ συγγενικών προσώπων. Μέχρι σήμερα όμως καμία σχετική έρευνα δεν είχε επικεντρωθεί στη μελέτη της δράσης αυτών των ορμονών στον εγκέφαλο των νέων μπαμπάδων.

Τα ευρήματα αυτής της έρευνας είναι εξαιρετικά επίκαιρα στην εποχή μας διότι ο διακριτός – βιολογικός και κοινωνικός ρόλος του πατέρα τείνει διαρκώς να υποβαθμίζεται. Σήμερα, ο ρόλος του άνδρα στην αναπαραγωγή και στην ανατροφή των παιδιών θεωρείται σχεδόν επουσιώδης, καθώς οι μέθοδοι της τεχνητής αναπαραγωγής αλλά και τα νέα πρότυπα μονογονεϊκής οικογένειας επιτρέπουν σε ολοένα και περισσότερες γυναίκες να τεκνοποιούν και να αναθρέφουν μόνες τους ένα παιδί.

Για τους σκοπούς της έρευνας η Ρουθ Φέλντμαν, επικεφαλής ομάδας Ισραηλινών νευροεπιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν, στο Ισραήλ, σε συνεργασία με τον Τζέιμς Λέκμαν από το Πανεπιστήμιο Γέιλ των ΗΠΑ, μέτρησαν τα επίπεδα των δύο ορμονών στο αίμα 160 ανδρών και γυναικών (80 ζευγαριών) που ήταν «πρωτάρηδες» γονείς. Οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε τρεις μετρήσεις: αμέσως μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού, έπειτα από διάστημα έξι εβδομάδων και ύστερα από έξι μήνες. Παράλληλα με τις βιοχημικές μετρήσεις έγινε καταγραφή και της συμπεριφοράς τους προς το νεογέννητο.

Αναθεωρώντας τις παραδοσιακές σεξιστικές προκαταλήψεις

Από τις μετρήσεις αυτές προέκυψαν τρεις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις. Πρώτον, ότι και στις τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους μητέρες και πατέρες παρουσίαζαν παρόμοια επίπεδα της ορμόνης ωκυτοκίνης στο αίμα τους. Σύμφωνα με τη δρα Φέλντμαν, αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο στη γυναίκα αλλά και στον άνδρα επίσης ενεργοποιείται, αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού, ένα νευρο-ορμονικό σύστημα το οποίο συμβάλλει στην ανάπτυξη στενών συναισθηματικών δεσμών με το νεογέννητο. Μάλιστα, η έρευνα έδειξε ότι οι μπαμπάδες που ασχολούνταν περισσότερο με τα παιδιά τους, τα φρόντιζαν και έπαιζαν μαζί τους καθημερινά, παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα συγκέντρωσης ωκυτοκίνης και προλακτίνης.

«Πολλοί άνδρες -επισημαίνει η δρ Φέλντμαν- ομολογούν ότι ενώ γενικά ήταν μάλλον αδιάφοροι απέναντι στο θέμα της πατρότητας προτού γεννηθεί το παιδί τους, όταν γεννήθηκε και το κράτησαν στην αγκαλιά τους, κατακλύστηκαν από πρωτόγνωρα συναισθήματα». Και συνεχίζει: «Είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει το εξής: καθώς αυξάνεται ο χρόνος που αφιερώνει ο γονιός στο παιδί του, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η ικανότητα του βρέφους να εξωτερικεύει και να κάνει σαφέστερες τις ανάγκες του, αυξάνονται και τα επίπεδα έκκρισης ωκυτοκίνης και προλακτίνης, προκειμένου να ανταποκριθεί ο γονιός καλύτερα στις αυξημένες ανάγκες του βρέφους».

Μάλιστα, από την καταγραφή της συμπεριφοράς των δύο γονέων παρατηρήθηκε ότι στους άνδρες οι εκδηλώσεις φροντίδας και στοργής για τα παιδιά τους εκφράζονται περισσότερο με συμπεριφορές κινητικού χαρακτήρα (παίζουν με το μωρό, το πετούν στον αέρα, το στριφογυρίζουν, το ταχταρίζουν), ενώ στις μητέρες έχουν περισσότερο ήρεμο, λεκτικό και προστατευτικό χαρακτήρα (το νανουρίζουν, του μιλάνε, του περιγράφουν τα αντικείμενα).

Μια δεύτερη σημαντική διαπίστωση των νευροεπιστημόνων που διεξήγαγαν την έρευνα ήταν ότι υπάρχει ένας σαφής συσχετισμός των επιπέδων ωκυτοκίνης ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα που αποτελούν ζευγάρι. Αυτό ενισχύει την εικασία ότι θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι μηχανισμοί που ρυθμίζουν τα επίπεδα αυτών των ορμονών σ’ ένα ζευγάρι, ώστε να συμβιώνει αρμονικά.

Τέλος, η έρευνα διαπίστωσε ότι υπάρχει συσχετισμός ακόμη και ανάμεσα στα επίπεδα ωκυτοκίνης και στον τρόπο εκδήλωσης και την ποιότητα της γονεϊκής φροντίδας. Ετσι, για παράδειγμα ήταν αυξημένη η ωκυτοκίνη στις πιο στοργικές μητέρες, οι οποίες είχαν πιο συχνή οπτική και σωματική επαφή με το βρέφος (βλέμμα, χάδια). Στους πατέρες πάλι, η ωκυτοκίνη αυξανόταν όσο αυξανόταν η ενεργητική ενασχόληση ή το «παιχνίδι» με το βρέφος, με στόχο να το ενθαρρύνουν να ανακαλύψει κάτι, να παρατηρήσει αντικείμενα.

Είναι σαφές ότι τα ευρήματα αυτά ανατρέπουν βαθιά ριζωμένες σεξιστικές προκαταλήψεις του πολιτισμού μας για τον εν γένει υποτιμημένο ρόλο του πατέρα στην ανατροφή των παιδιών. Και εφόσον επιβεβαιωθούν και από άλλες ευρύτερες έρευνες, δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε κάποιες αναθεωρήσεις στον παραδοσιακό τρόπο αντιμετώπισης του σύγχρονου άνδρα-πατέρα.

Πηγή : enet.gr

Helium - Ήλιον

Αμερικανοί επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου αναφέροντας ότι τα αποθέματα του ηλίου στη Γη εξαντλούνται και ο άνθρωπος αντί να φροντίζει να χρησιμοποιεί λελογισμένα το πολύτιμο αέριο, το σπαταλά. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αν συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε το ήλιον όχι για όσες χρήσεις μάς είναι απαραίτητο (π.χ. σε ιατρικά μηχανήματα, σε διαστημόπλοια και σε διαστημικά τηλεσκόπια) αλλά, για παράδειγμα, για να γεμίζουμε μπαλόνια, σε 20-25 χρόνια στον πλανήτη δεν θα υπάρχει ίχνος του αερίου. Δυστυχώς το ήλιον ανήκει στα μη ανανεώσιμα αέρια ενώ το γεγονός ότι πωλείται σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές καθιστά ασύμφορη την προσπάθεια ανακύκλωσής του. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι η εξαφάνιση του αερίου θα προκαλέσει σημαντικά προβλήματα αφού μπορεί να βρεθούν κάποια υποκατάστατα για ορισμένες εφαρμογές του αλλά για τις σημαντικότερες εξ αυτών (όπως τα ιατρικά μηχανήματα) δεν μπορεί να υπάρξει υποκατάστατο.

Πηγή : tovima.gr

Η μοριακή διάγνωση αποτελεί τον τομέα της γενετικής που έχει ωφεληθεί περισσότερο από την εξέλιξή της τα τελευταία χρόνια. Η ανάπτυξη αυτή βασίστηκε σε δύο κύριους παράγοντες, την εκμετάλλευση της γνώσης που προέκυψε από τη χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος και τη βελτίωση της βιοτεχνολογίας και της βιοπληροφορικής.

Η μοριακή διάγνωση χρησιμοποιείται σήμερα τόσο στο χώρο της γενετικής όσο και στον έλεγχο των λοιμώξεων και την ιατροδικαστική. Για τα γενετικά νοσήματα οι μοριακές τεχνικές χρησιμοποιούνται: για α) την επιβεβαίωση της διάγνωσης σε άτυπες κυρίως μορφές νοσημάτων, β) την προσυμπτωματική διάγνωση και γ) την πρόληψη.

Στο επίπεδο της διάγνωσης παρέχονται πληροφορίες για νοσήματα που δεν εκδηλώνουν τυπικά την κλινική τους εικόνα, συμβάλλουν στη συσχέτιση του γονότυπου με το φαινότυπο και στη διευκρίνιση της παθοφυσιολογίας των γενετικών νοσημάτων.

Η διαδικασία της πρόληψης βασίζεται στην τριάδα: γενετική συμβουλευτική, εντόπιση των φορέων και προγεννητική διάγνωση. Η συμβολή των μοριακών τεχνικών υπήρξε καταλυτική για την εντόπιση φορέων για γενετικά νοσήματα για τα οποία δεν υπάρχουν συμβατικές μέθοδοι που θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν για τον έλεγχο σε γενικό πληθυσμό όπως γίνεται με τη μεσογειακή αναιμία. Στα νοσήματα αυτά δίνεται σήμερα η δυνατότητα εντόπισης των φορέων είτε σε ομάδες υψηλού κινδύνου (όπως συγγενείς αρρώστων) είτε σε πληθυσμιακό επίπεδο.

Στο επίπεδο του προγεννητικού ελέγχου οι μοριακές τεχνικές χρησιμοποιούνται για τη μελέτη του νοσήματος της οικογένειας σε έμβρυα πρώτου τριμήνου με βιοψία τροφοβλάστη ή με αμνιοπαρακέντηση μετά τις 16 εβδομάδες κύησης.

Τα τελευταία χρόνια το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στη μελέτη του μοριακού υποστρώματος των πολυπαραγοντικών ασθενειών, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, ο καρκίνος, η υπέρταση, τα καρδιαγγειακά νοσήματα κ.λπ. Στις περιπτώσεις των νοσημάτων αυτών γίνεται προσπάθεια να εντοπισθούν τα άτομα εκείνα του γενικού πληθυσμού που εμφανίζουν προδιάθεση για την ανάπτυξη των νοσημάτων αυτών.

Οι προσπάθειες αυτές βρίσκονται ακόμα σε καθαρά ερευνητικό επίπεδο και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για διαγνωστικούς σκοπούς.

Πηγή : enet.gr

Ζητείται Χημικός ποτοποιίας από πολυεθνική εταιρεία που εδρεύει στην ΒΙ.ΠΕ Βόλου για μόνιμη απασχόληση.

Προϋπηρεσία απαραίτητη καθώς και γνώση αγγλικών και Η/Υ.

Αποστολή βιογραφικών στο email: Tony.Giamalidis@ouzo12.com ή στην ταχ. Θυρ. 38 Τ.Κ 38500 Βόλος

Επιστήμονες του πανεπιστημίου του Τόκιο, υπο την επίβλεψη του καθηγητή. Τακούζο Αΐντα, δημιούργησαν νέο υλικό, το οποίο αποτελείται απο 98% νερό. Οι ερευνητές επλίζουν, οτι η δημιουργία τους θα αντικαταστήσει το πλαστικό, το οποίο παράγεται απο το πετρέλαιο.

Η δημιουργία των Ιαπωνέζων, ονομάζεται “Υλικό Άκβα” (Aqua Material) και εκτός απο νερό περιέχει επίσης πηλό ορυκτών, ο οποίος χρησιμοποιείται στην αισθητική το υαλουρινικό οξύ, στις χημικές ουσίες, και αποροφά την υγρασία.

Η αντοχή του νέου υλικού κατατάσεται στα ίδια επίπεδα με αυτήν της σιλικόνης, η οποία χρησιμοποιείτε στην πλαστική χειρουργική. Αν οι επιστήμονες χρησιμοποιήσουν περισσότερο πηλό ορυκτών, το υλικό θα γίνει πιο σκληρό. Στην περίπτωση αφαίρεσης μέρος του υλικού, αυτό ξεκινάει να ξαναδημιουργείται. Εκτός αυτού, το “Υλικό Άκβα” μπορεί να αντέξει σε θερμοκρασίες ως και 100 βαθμούς Κελσίου.

Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι η δημιουργία τους μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλούς τομείς της ιατρικής, για παράδειγμα στην θεραπεία εσωτερικών οργάνων.

Πηγή : exothema.gr