Το γυναικείο σώμα εκκρίνει τα δικά του σήματα-μυρωδιές, κυρίως κατά την γόνιμη φάση του «κύκλου» της γυναίκας.

Η είδηση δεν θα αρέσει στην παγκόσμια βιομηχανία αρωμάτων, που κάνει «τρελούς» τζίρους με τα προϊόντα της, όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα δείχνει ότι το φυσικό άρωμα του σώματος μιας γυναίκας ίσως είναι τελικά ο καλύτερος τρόπος για να σαγηνεύσει έναν άνδρα.

Οι ερευνητές, για πρώτη φορά, διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα της τεστοστερόνης, της κατ’ εξοχήν ανδρικής ορμόνης, αυξάνουν ανταποκρινόμενα στη φυσική μυρωδιά μιας γυναίκας, ιδίως όταν αυτή βρίσκεται στην πιο γόνιμη περίοδό της. Η έρευνα έγινε από τους ψυχολόγους Σαούλ Μίλερ και Γιον Μέινερ του πανεπιστημίου της Φλόριδα και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Psychological Science” (Ψυχολογική Επιστήμη), σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ».

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι οι γυναίκες έλκονται από τη σωματική οσμή των ανδρών, η οποία περιέχει φυσικές φερομόνες, που αποτελούν χημικά «σήματα», τα οποία «τραβούν» το άλλο φύλο (κάτι που παρατηρείται γενικότερα στο ζωικό βασίλειο).

Η έλξη είναι αμοιβαία, καθώς το γυναικείο σώμα εκκρίνει τα δικά του σήματα-μυρωδιές, κυρίως κατά την γόνιμη φάση του «κύκλου» της γυναίκας.

Τα σήματα αυτά αυξάνουν την τεστοστερόνη των αρσενικών, κάτι που είχε αποδειχτεί στα ζώα, αλλά όχι στους ανθρώπους μέχρι τώρα. Η νέα έρευνα έκανε ορισμένα πειράματα για να αποδείξει ότι το φαινόμενο ισχύει και στους ανθρώπους.

Γυναίκες εθελόντριες φόρεσαν μπλουζάκια επί τρεις νύχτες, σε διάφορες φάσεις του «κύκλου» τους. Μερικές δεκάδες άνδρες εθελοντές ηλικίας 18 – 23 ετών, από την πλευρά τους, μύρισαν τα ρούχα αυτά, καθώς και άλλα καθαρά ρούχα, που δεν είχαν φορεθεί καθόλου από γυναίκες.

Δείγματα σάλιου ελήφθησαν από τους άνδρες πριν και μετά το πείραμα, ώστε να μετρηθεί το επίπεδο της τεστοστερόνης τους. Όπως αποδείχτηκε, οι άνδρες που είχαν μυρίσει τα μπλουζάκια, τα οποία φορούσαν οι γυναίκες στην πιο γόνιμη φάση τους, είχαν ανώτερα επίπεδα της ορμόνης. Όταν εξάλλου ζητήθηκε από τους άνδρες να κατατάξουν τα μπλουζάκια ανάλογα με το αίσθημα ευχαρίστησης που τους μετέδιδαν, την υψηλότερη «βαθμολογία» πήραν τα ρούχα που είχαν φορεθεί από τις γυναίκες στο πιο γόνιμο στάδιο του κύκλου τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η έρευνά τους είναι η πρώτη που παρέχει ξεκάθαρα στοιχεία ότι οι άνδρες πράγματι ανταποκρίνονται θετικά στην φυσική μυρωδιά των γυναικών, ιδίως όταν αυτές διάγουν τις γόνιμες μέρες τους.

Οι ψυχολόγοι επεσήμαναν ότι οι άνδρες, όταν έχουν αυξημένη τεστοστερόνη, γίνονται συνήθως πιο ανταγωνιστικοί και ριψοκίνδυνοι, υιοθετώντας συμπεριφορές που είναι ελκυστικές στις γυναίκες και διευκολύνουν το ζευγάρωμα.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά χάπια, μπορεί να «θολώσουν» το φυσικό άρωμά τους, και έτσι να αμβλύνουν την ικανότητά τους για προσέλκυση ερωτικού συντρόφου.

Πηγή : enet.gr

Το σπάσιμο του φράγματος του ενεργειακού επιπέδου του ενός μεγατζάουλ θεωρείται πολύ σημαντικό βήμα για την πραγματοποίηση της αρχικής ανάφλεξης για την πυρηνική σύντηξη

Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν να παράγουν μια δέσμη λέιζερ με απλησίαστη μέχρι σήμερα ενεργειακή ισχύ (20 φορές μεγαλύτερη από ό,τι είχε επιτευχθεί ποτέ),κάτι που αποτελεί σημαντικό βήμα για την επίτευξη της περιπόθητης πυρηνικής σύντηξης.

Οι ερευνητές της Εθνικής Εγκατάστασης Ανάφλεξης (NIF), για πρώτη φορά, όπως ανακοίνωσε η Εθνική Διοίκηση Πυρηνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το BBC, κατόρθωσαν να στείλουν ένα μεγατζάουλ ενέργειας σε ένα στόχο, εστιάζοντας ταυτόχρονα σε αυτόν 192 ακτίνες λέιζερ, σε θερμοκρασία 111 εκατ. βαθμών Κελσίου.

Το σπάσιμο του φράγματος του ενεργειακού επιπέδου του ενός μεγατζάουλ θεωρείται πολύ σημαντικό βήμα για την πραγματοποίηση της αρχικής ανάφλεξης για την πυρηνική σύντηξη (ουσιαστικά μιας προσεκτικά ελεγχόμενης θερμοπυρηνικής έκρηξης).

Πρόκειται για την μορφή ενέργειας που “πυροδοτεί” συνεχώς τον ήλιο και τα άλλα άστρα.

Αν καταστεί εφικτό να τεθεί υπό ανθρώπινο έλεγχο, θα παρέχει υπεραφθονία καθαρής ενέργειας (πολύ περισσότερη από αυτήν απαιτήθηκε για την αρχική ανάφλεξη και την εκκίνηση της όλης διαδικασίας) και θα αντικαταστήσει τα συνεχώς μειούμενα και ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, άνθρακα), μειώνοντας δραστικά τα “αέρια του θερμοκηπίου”, την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή.

Οι μέχρι τώρα υπολογισμοί δείχνουν ότι για την αρχική ανάφλεξη θα χρειαστεί ενέργεια από τα λέιζερ της τάξης του 1,2 μεγατζάουλ, δηλαδή οι επιστήμονες έχουν ήδη πλησιάσει πολύ το στόχο αυτό και αναμένεται να τον φτάσουν φέτος.

Η ελεγχόμενη πυρηνική σύντηξη έχει μέχρι στιγμής αποδειχτεί ακατόρθωτη για τους επιστήμονες, οι οποίοι όμως σταδιακά, με διαδοχικά βήματα, πλησιάζουν τον στόχο τους.

Ένα μεγάλο πρόβλημα είναι οι αμφιβολίες των ερευνητών ότι το “πλάσμα” φορτισμένων σωματιδίων που δημιουργούν τα λέιζερ, μπορεί να μπλοκάρει τη σύντηξη.

Όμως η νέα έρευνα, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό “Science”, για πρώτη φορά στην 50χρονη ιστορία των σχετικών πειραμάτων διεθνώς, δείχνει ότι το πλάσμα δεν αποτελεί τελικά πρόβλημα,

Σύμφωνα με την αμερικανική ανακοίνωση, οι επιστήμονες εστίασαν τις ακτίνες λέιζερ σε ένα μικρό κύλινδρο χρυσού (που λέγεται hohlraum), με διάμετρο όσο η γόμα ενός μολυβιού και ο οποίος περιείχε καύσιμο από ένα πολύ κρύο μίγμα δύο ισοτόπων του υδρογόνου, του δευτέριου και του τρίτιου.

Η υψηλή ενέργεια των λέιζερ μετατράπηκε σε ακτίνες Χ, οι οποίες συμπίεσαν το καύσιμο ώσπου αυτό έφτασε σε πολύ υψηλή θερμοκρασία και πίεση δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από ό,τι στη Γη.

Τελικά, η κατάσταση αυτή ανάγκασε τους πυρήνες του υδρογόνου να συντηχθούν, απελευθερώνοντας ενέργεια και επιτυγχάνοντας ένα πρόδρομο στάδιο της κανονικής πυρηνικής σύντηξης.

Το αντίθετο αυτής της διαδικασίας είναι η γνωστότερη -και ελεγχόμενη εδώ και δεκαετίες- πυρηνική σχάση, που επιτυγχάνει απελευθέρωση ενέργειας μέσω της διάσπασης του πυρήνα του ατόμου και η οποία όμως συνοδεύεται πάντα από ανησυχίες για θέματα πυρηνικής ασφάλειας (διαρροή ραδιενέργειας), καθώς και το ογκούμενο πρόβλημα διάθεσης των πυρηνι8κών αποβλήτων. More »

Ιάπωνες ερευνητές εφηύραν μια μπαταρία λιθίου-πολυμερούς, η οποία μπορεί να παραχθεί με την χρήση μόνο εκτυπωτικών τεχνολογιών

Ιάπωνες ερευνητές εφηύραν μια μπαταρία λιθίου-πολυμερούς, η οποία μπορεί να παραχθεί με την χρήση μόνο εκτυπωτικών τεχνολογιών. Η καινοτομική μπαταρία είναι εύκαμπτη και σχεδιασμένη για χρήση σε εύκαμπτους ηλιακούς συλλέκτες, εύκαμπτες οθόνες και γενικά είναι κατάλληλες για να προσαρτηθούν σε οποιαδήποτε καμπύλη επιφάνεια.

Επειδή «εκτυπώνεται», είναι πολύ λεπτή (έχει πάχος γύρω στα 500 μικρόμετρα, δηλαδή όσο πέντε ανθρώπινες τρίχες), ενώ έχει αυξημένη επιφάνεια σε σχέση με τις συμβατικές μπαταρίες. Μπορεί να παραχθεί με χαμηλό κόστος, είναι επαναφορτιζόμενη, ενώ πολλές τέτοιες μπαταρίες μαζί μπορούν να συνενωθούν. Οι δύο πρώτες (πρωτότυπες) μπαταρίες που έχουν ήδη παραχθεί, έχουν τάση (βολτάζ) δύο και τεσσάρων βολτ αντίστοιχα.

Η έρευνα πάνω στη νέα μπαταρία αναμένεται να ολοκληρωθεί την άνοιξη του 2011, καθώς οι ιάπωνες ερευνητές μελετούν τη βελτίωση της διαδικασίας παραγωγής της, ώστε η μπαταρία να είναι κατάλληλη για εμπορική αξιοποίηση. Παράλληλα, αναζητούν συνεχώς νέες πρακτικές εφαρμογές της.

Οι μπαταρίες λιθίου-πολυμερούς αναπτύχθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 από τις μπαταρίες λιθίου-ιόντων και αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική λύση, επειδή είναι πιο φθηνές στην παραγωγή τους και, παράλληλα, είναι πιο ανθεκτικές στις βλάβες σε σχέση με τις μπαταρίες λιθίου-ιόντων, οι οποίες προς το παρόν είναι πολύ διαδεδομένες.

Η μπαταρία δημιουργήθηκε από επιστήμονες του ιαπωνικού Κέντρου Καινοτομίας Προωθημένων Υλικών, το οποίο ενθαρρύνει τη συνεργασία ακαδημαϊκών ερευνητών και του ιδιωτικού τομέα.

Η έρευνα για τη νέα μπαταρία χρηματοδοτείται από την ιαπωνική κυβέρνηση και σε αυτήν συμμετέχουν ερευνητές από διάφορες εταιρίες και φορείς (Kureha Elastomer, Toppan Printing, Πανεπιστήμιο Μίε, Εθνικό Κολλέγιο Τεχνολογίας Σουζούκα κ.α.).

Η ιαπωνική μπαταρία δεν είναι η πρώτη διεθνώς που παρήχθη με εκτυπωτική τεχνολογία. Είχε προηγηθεί, πέρυσι το Φεβρουάριο, μια εύκαμπτη μπαταρία που δημιούργησε το διάσημο γερμανικό ερευνητικό Ινστιτούτο Φραουνχόφερ, η οποία όμως δεν ήταν λιθίου-πολυμερούς, αλλά μαγγανίου-ψευδαργύρου.

Πηγή : enet.gr

Η τάση του, όταν επεκτείνεται, να φτιάχνει νέες διακλαδώσεις και αλληλοσυμπλεκόμενους κόμβους με σκοπό την μεταφορά της τροφής, που μοιάζουν με το δίκτυο των γραμμών ενός μετρό ή άλλου συγκοινωνιακού δικτύου

Τα «δίκτυα βιολογικής έμπνευσης», τα οποία προκύπτουν μέσα από αυτό-οργάνωση και όχι κεντρικό έλεγχο κατακτούν όλο και περισσότερο το σεβασμό της επιστημονικής κοινότητας. Οι σημερινοί ερευνητές αντλούν ιδέες από την κοινή… γλίτσα – και πιο συγκεκριμένα από τους μυξομύκητες της μούχλας – για το πώς να σχεδιάζουν καλύτερα επίγεια δίκτυα συγκοινωνιών ή πιο αποτελεσματικά ασύρματα δίκτυα τηλεπικοινωνιών.

Μάλιστα, όπως προκύπτει, αυτή η μέθοδος έχει σαφώς μικρότερο οικονομικό κόστος.

Ιάπωνες ερευνητές υπό τον Ατσούσι Τέρο του πανεπιστημίου του Χοκάιντο, σε συνεργασία με το βιολόγο Μαρκ Φρίκερ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, σχεδίασαν ένα πιο αποτελεσματικό σιδηροδρομικό δίκτυο για την μεγάλη μητρόπολη του Τόκιο και τα προάστιά της, καταφεύγοντας στην ταπεινή… γλίτσα.

Η γλίτσα δημιουργείται από ασυνήθιστους οργανισμούς (Physarum Polycephalum), που δεν είναι ακριβώς ούτε ζώα, ούτε φυτά, ούτε μύκητες. Εμφανισιακά μοιάζουν με τις αμοιβάδες, καθώς μια μεμβράνη περιβάλλει ένα πρωτόπλασμα και πολλαπλούς πυρήνες.

Ο συγκεκριμένος οργανισμός προτιμά συνήθως υγρά και σκοτεινά εδάφη σε δάση, όπου αναζητά τροφή, κυρίως βακτήρια. Καθώς αναπτύσσεται, δημιουργεί δίκτυα με διάμετρο μέχρι 25 εκατοστά.

Η τάση του, όταν επεκτείνεται, να φτιάχνει νέες διακλαδώσεις και αλληλοσυμπλεκόμενους κόμβους με σκοπό την μεταφορά της τροφής, που μοιάζουν με το δίκτυο των γραμμών ενός μετρό ή άλλου συγκοινωνιακού δικτύου, είναι αυτή που τράβηξε το ενδιαφέρον των μηχανικών.

Οι ερευνητές, οι οποίοι παρουσίασαν τη σχετική εργασία τους στο περιοδικό Science, έβαλαν πάνω σε μια επιφάνεια χάρτη τον μυξομύκητα στη θέση του υποθετικού Τόκιο και σκόρπισαν γύρω του την αγαπημένη του τροφή, τις νιφάδες βρώμης.

Η βρώμη σκορπίστηκε σε 36 περιμετρικά σημεία, τα οποία αντιπροσώπευαν τις πόλεις γύρω από το Τόκιο. Μετά κάθησαν και… περίμεναν να δουν τι θα γίνει και πώς ο μύκητας θα “συνδέσει” τις “πόλεις” σε ένα “δίκτυο” που θα έφτιαχνε για να φάει την τροφή του.

Μετά από στενή παρακολούθηση, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι πολλές από τις συνδέσεις που δημιουργήθηκαν σε διάστημα 26 ωρών, έμοιαζαν όντως σε εντυπωσιακό βαθμό με το τωρινό σιδηροδρομικό δίκτυο γύρω από την ιαπωνική πρωτεύουσα.

Ο μυξομύκητας δημιούργησε ένα πολύπλοκο δίκτυο με τις κοντινότερες δυνατές συνδέσεις και, επιπλέον, έφτιαξε πρόσθετες συνδέσεις σε περίπτωση που κάποια από τις βασικές είχε πρόβλημ, πράγμα πολύ χρήσιμο σε ένα πραγματικό συγκοινωνιακό δίκτυο.

Οι επιστήμονες δεν μπορούν να καταλάβουν με ποιο τρόπο ο απλός αυτός οργανισμός “ξέρει” που και πώς να δημιουργήσει ένα τόσο αποδοτικό δίκτυο.

Το Δεκέμβριο του 2009, είχε προηγηθεί ένα ανάλογο πείραμα, πάλι με μύκητες της μούχλας, από τους ερευνητές Άντριου Ανταμάτσκι και Τζεφ Τζόουνς του βρετανικού πανεπιστημίου West of England, οι οποίοι επίσης κατέφεραν να δείξουν ότι οι οργανισμοί αυτοί μπόρεσαν να “σχεδιάσουν” το οδικό δίκτυο της Βρετανίας με αξιοσημείωτη ομοιότητα με το υπάρχον!

Στην περίπτωση αυτή, η τροφή είχε τοποθετηθεί στα σημεία του χάρτη που αντιπροσώπευαν τις μεγαλύτερες βρετανικές πόλεις και ο μυξομύκητας τις “συνέδεσε” μια χαρά με το “δίκτυο” του, καθώς επεκτάθηκε για να αποκτήσει το φαγητό του.

Ο πρωτοπόρος σε αυτές τις έρευνες ήταν ο μαθηματικός βιολόγος Τοσιγιούκι Νακαγκάκι του πανεπιστημίου Χοκάιντο, ο οποίος το 2000 ανακάλυψε ότι ο οργανισμός Physarum Polycephalum μπορεί να βρει τον πιο σύντομο δρόμο σε ένα λαβύρινθο, όταν ψάχνει για την τροφή του. Για την ανακάλυψή του αυτή πήρε και το “εναλλακτικό” επιστημονικό βραβείο Ig Nobel.

Φυσικά, ούτε οι Βρετανοί, ούτε οι Ιάπωνες επιστήμονες εννοούν να αφήσουν το σχεδιασμό ενός συγκοινωνιακού δικτύου στα… χέρια της γλίτσας, όμως παίρνουν ιδέες για το πώς μπορούν να επιτρέψουν την πιο “έξυπνη” οργάνωση των δικτύων.

Ο στόχος τους είναι τώρα να αποτυπώσουν σε ένα μαθηματικό και υπολογιστικό μοντέλο τη συμπεριφορά της γλίτσας για να τους βοηθάει έμπρακτα στο σχεδιασμό…

Η πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/327/5964/439

Πηγή : enet.gr

Το γραφένιο είναι πολύ ανθεκτικό και πολύ καλός αγωγός του ηλεκτρισμού

Από τότε που οι επιστήμονες πρωτο-ανακάλυψαν το γραφένιο το 2004, δεν έχουν σταματήσει να μελετούν τις πολλά υποσχόμενες δυνατότητες αυτού του νέου σούπερ-υλικού, το οποίο αποτελείται από ένα στρώμα ατόμων άνθρακα με πάχος μόλις ενός ατόμου, που είναι διατεταγμένα με την μορφή πλέγματος σαν κερήθρας.

Τώρα, μια ομάδα Ευρωπαίων ερευνητών κατάφερε, για πρώτη φορά, να παράγει γραφένιο σε τέτοιο μέγεθος και ποιότητα, που το νέο υλικό μπορεί πια να αξιοποιηθεί πρακτικά, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την κατασκευή ενός νέου υλικού στο οποίο θα μπορεί να βασιστεί η νανοτεχνολογία του μέλλοντος και, μαζί με αυτήν, η δημιουργία νέων υψηλής ταχύτητας ηλεκτρονικών, όπως νέων μικρο-τσιπ και οθονών αφής.

Μέχρι τώρα το γραφένιο είχε παραχθεί μόνο σε πολύ μικρή κλίμακα και ήταν περιορισμένη η δυνατότητα των ερευνητών για μέτρηση των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών του και για τη βιομηχανική αξιοποίησή του. Όμως οι ευρωπαίοι ερευνητές, υπό τον καθηγητή Αλεξάντερ Τζάλεντσουκ του Εθνικού Φυσικού Εργαστηρίου της Βρετανίας, σε εργασία τους που παρουσίασαν στο περιοδικό “Nature Nanotechnology”, αναφέρουν ότι κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα.

Το γραφένιο είναι πολύ ανθεκτικό και πολύ καλός αγωγός του ηλεκτρισμού, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για την ηλεκτρονική και τη φωτονική τεχνολογία. Είναι βασικό υποψήφιο υλικό για να αντικαταστήσει τα τσιπ ημιαγωγών. Σύμφωνα με το «νόμο του Μουρ», η πυκνότητα των τρανζίστορ σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα διπλασιάζεται κάθε δύο χρόνια, όμως το πυρίτιο και τα άλλα υλικά των τρανζίστορ φαίνεται να έχουν αγγίξει τα όρια της σμίκρυνσής τους.

Τα τρανζίστορ από γραφένιο θα μπορούσαν να είναι πιο γρήγορα και ανθεκτικά σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Το γραφένιο θα μπορούσε να αποτελέσει ακριβώς το «κλειδί», ώστε η τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών να συνεχίσει να μεγαλώνει σε ισχύ και παράλληλα να μικραίνει σε μέγεθος.     Οι μεγάλοι παραγωγοί μικρο-τσιπ, όπως η Intel, έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον για τις δυνατότητες του γραφένιου. Εκτός από τα τσιπ, το γραφένιο μπορεί να αξιοποιηθεί και στις οθόνες.

Μέχρι πρόσφατα το υλικό αυτό είχε παραχθεί μόνο σε απειροελάχιστες ποσότητες κλάσματος του χιλιοστού. Για να αποβεί χρήσιμο στην πράξη στα ηλεκτρονικά, πρέπει να καταστεί εφικτή η παραγωγή του σε μεγαλύτερη κλίμακα και σε μεγαλύτερες επιφάνειες. Πράγματι, για πρώτη φορά, οι ευρωπαίοι ερευνητές πέτυχαν να λειτουργήσουν έναν μεγάλο αριθμό ηλεκτρονικών συσκευών χρησιμοποιώντας γραφένιο με μεγαλύτερη από ποτέ επιφάνεια (50 τετραγωνικών χιλιοστών), ενώ παράλληλα μέτρησαν με μεγαλύτερη από ποτέ ακρίβεια τις ηλεκτρικές ιδιότητές του, αποδεικνύοντας έτσι ότι μελλοντικά θα είναι εφικτή η βιομηχανική αξιοποίησή του γραφένιου (οι κατασκευαστές τρανζίστορ χρειάζονται αυτές τις ακριβείς μετρήσεις).

Εξάλλου, μια άλλη αμερικανική ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ της Ιντιάνα, σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στα περιοδικά “Nano Letters” και “Journal of Physical Chemistry Letters” της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, παρουσίασε μια νέα χρήση του γραφένιου για την κατασκευή νέας γενιάς καταλυτών στα οχήματα.

Πηγή : enet.gr

Ενα υποκατάστατο του αλκοόλ, το οποίο χαρίζει ευχάριστη διάθεση χωρίς να προκαλεί μέθη και hangover, αναπτύσσεται από ερευνητές του Ιmperial College στο Λονδίνο. Το μεγάλο πλεονέκτημα της νέας συνθετικής ουσίας είναι ότι μπορεί να «εξουδετερώνεται» άμεσα με ένα χάπι, επιτρέποντας έτσι στο άτομο να έχει τα απαραίτητα ανακλαστικά ώστε να μπορεί να οδηγήσει ή να εργαστεί.

Το συνθετικό αλκοόλ αναπτύσσεται με βάση χημικά συγγενή με εκείνα που περιέχονται σε ηρεμιστικά όπως το Valium- συγκεκριμένα μελετώνται οι βενζοδιαζεπίνες, εκ των οποίων η διαζεπάμη αποτελεί την κύρια δραστική ουσία του Valium. Σύμφωνα με τους ειδικούς, σήμερα είναι ήδη γνωστές στους επιστήμονες χιλιάδες ουσίες της συγκεκριμένης κατηγορίας, εκ των οποίων αναζητείται η καταλληλότερη, η οποία αν χρειαστεί θα προσαρμοστεί στα μέτρα και στις ανάγκες της κοινωνίας.

Το τεχνητό αλκοόλ θα είναι άχρωμο και άγευστο και θα αντικαθιστά το αλκοόλ που περιέχεται στην μπίρα, στο κρασί και στα «βαριά» οινοπνευματώδη. Η γεύση και τα αρώματα θα προέρχονται από τα υπόλοιπα συστατικά του ποτού στο οποίο θα προστίθεται. Θα δρα όπως και το αυθεντικό αλκοόλ σε νευρώνες του εγκεφάλου που προσφέρουν αίσθηση ευεξίας και χαλάρωσης. Την ίδια στιγμή όμως, σε αντίθεση με το κανονικό αλκοόλ, δεν θα επηρεάζει άλλες περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τις μεταπτώσεις της διάθεσης και συνδέονται με εξάρτηση.

Πηγή: ΤοΒήμα Online

Στη Μ. Βρετανία, όσοι Αφρικανοί αλλοδαποί ζητούν άσυλο θα υποβάλλονται και σε γενετικό έλεγχο

Θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει στη Μ. Βρετανία η πρόθεση της κυβέρνησης να ενεργοποιήσει, προς το παρόν σε πιλοτική μορφή, το Human Prevalence Project.

Το εν λόγω σχέδιο προβλέπει ότι όλοι οι Αφρικανοί που ζητούν άσυλο στη χώρα για πολιτικούς λόγους θα πρέπει να υποβάλλονται σε γενετικό έλεγχο, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν όντως προέρχονται από αφρικανικές χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση και συνεπώς ότι ισχύουν πράγματι οι αιτιάσεις που προβάλλουν για την παροχή ασύλου. Σύμφωνα με τη Βρετανική Υπηρεσία Συνόρων (UK Border Agency), η οποία εισηγήθηκε και επεξεργάστηκε την εισαγωγή του νέου αυτού μέτρου, ο γενετικός έλεγχος αποτελεί το πιο ασφαλές επιστημονικό κριτήριο για να ξεχωρίζει τους «αυθεντικούς» πολιτικούς πρόσφυγες, αυτούς δηλαδή που η ζωή τους κινδυνεύει αν παραμείνουν στον τόπο τους, όπως οι Σομαλοί, από τους «πλαστούς», αυτούς δηλαδή που προέρχονται από πιο «ήσυχες» και «ασφαλείς» χώρες, όπως η Κένυα.

Τη ριζική αντίθεσή τους απέναντι στην εφαρμογή αυτής της πρωτοφανούς μεθόδου εξακρίβωσης της φυλετικής ταυτότητας εξέφρασαν αμέσως όχι μόνο, όπως θα περίμενε κανείς, οι οργανώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά ακόμη και η βρετανική επιστημονική κοινότητα, η οποία θεωρεί ότι η αξιοπιστία και τα συμφέροντά της βλάπτονται άμεσα από την εφαρμογή αυτού του μέτρου. Οπως διευκρίνισαν αμέσως οι εκπρόσωποί της, μια τόσο πρόωρη και καιροσκοπική εφαρμογή των πενιχρών σήμερα γνώσεων της Γενετικής σε αυτό τον τομέα θα έθιγε και θα υποβίβαζε ανεπανόρθωτα στα μάτια της κοινής γνώμης το κύρος της επιστήμης που υπηρετούν.

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει από όλα αυτά είναι αν μπορούμε να προσδιορίσουμε επακριβώς τη γεωγραφική καταγωγή ενός ατόμου βασιζόμενοι αποκλειστικά στην ανάλυση των γονιδίων του και αν διαθέτουμε σήμερα επαρκείς επιστημονικές μεθόδους για να το κάνουμε. Σύμφωνα με τους γενετιστές, όλοι οι άνθρωποι, σε οποιαδήποτε φυλή κι αν ανήκουν, μοιάζουν πολύ μεταξύ τους από γενετική άποψη, μολονότι διαφέρουν εξωτερικά. Ωστόσο, υπάρχουν πράγματι κάποιες μικρές γονιδιακές παραλλαγές στο ανθρώπινο γονιδίωμα, οι οποίες έχουν εντοπιστεί σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Βασιζόμενοι σε τέτοιες σπάνιες γονιδιακές διαφορές, οι ειδικοί ενδέχεται να μπορούν να καθορίσουν σε γενικές γραμμές τη γεωγραφική καταγωγή ενός ανθρώπου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι πολυμορφισμοί «μονού νουκλεοτιδίου» (SNP), είδος παραλλαγής στη χημική δομή ενός ανθρώπινου γονιδίου που αφορά ένα μόνο νουκλεοτίδιο. Τέτοιες μικρές διαφορές οι γενετιστές είναι πλέον σε θέση να τις μελετούν σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα ταυτόχρονα, όπως έγινε σε σχετική έρευνα του 2008 που αφορούσε τη γενετική ποικιλότητα στη Γηραιά Ηπειρο. Στη σημαντική αυτή έρευνα οι επιστήμονες κατάφεραν να δείξουν ότι παρά τα υψηλά ποσοστά ανάμειξης των ανθρώπινων πληθυσμών, είναι σχετικά εύκολο να προσδιοριστεί η γεωγραφική καταγωγή των Ευρωπαίων σε περιοχές που εκτείνονται σε αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Ομως, για τη γενετική ποικιλότητα των αφρικανικών φυλών οι γενετιστές γνωρίζουν σήμερα ελάχιστα πράγματα και έχουν μια μάλλον αποσπασματική και επισφαλή εικόνα της κατανομής των γονιδιακών πολυμορφισμών που εμφανίζουν. Πράγματι, η περίπτωση των Αφρικανών είναι ιδιαίτερα σύνθετη και περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι τα σύνορα μεταξύ των αφρικανικών κρατών είναι συχνά επίπλαστα και σχεδόν κάθε οικογένεια έχει πίσω της ένα πλούσιο ιστορικό μετακινήσεων, με αποτέλεσμα η πολιτική ταυτότητα (υπηκοότητα) ενός Αφρικανού σπάνια να ταυτίζεται με την εθνική ταυτότητα (εθνικότητα), πόσω δε μάλλον με τη φυλετική ταυτότητα!

Η Βρετανική Υπηρεσία Συνόρων έσπευσε φυσικά να καθησυχάσει τους πάντες, διαβεβαιώνοντας ότι πρόκειται απλώς για ένα «πιλοτικό πρόγραμμα», το οποίο επ’ ουδενί δεν προτίθεται να υποκαταστήσει ή να καταργήσει τις «παραδοσιακές» μεθόδους αξιολόγησης των αιτήσεων ασύλου, όπως τη συνέντευξη ασυλίας και την ανάλυση του γλωσσικού ιδιώματος, αλλά «απλώς» να τις συμπληρώσει. Επίσης, ισχυρίζονται ότι η υποβολή σε γενετικό έλεγχο θα είναι εθελοντική και ότι η τελική απόφαση για την έγκριση ή την απόρριψη της αίτησης ασυλίας δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από γονιδιακά κριτήρια.

Πηγή : enet.gr

Μια νέα επιστημονική μελέτη βρετανών ερευνητών έρχεται να επιβεβαιώσει τα ανησυχητικά συμπεράσματα μιας προηγούμενης έρευνας, διαπιστώνοντας ότι η χημική ουσία βισφενόλη Α (ΒΡΑ), που περιέχεται σε ορισμένα πλαστικά μπουκάλια, συνδέεται με καρδιοαγγειακά προβλήματα. Η νέα έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι με υψηλότερα επίπεδα της ουσίας στα ούρα τους, είναι πιθανότερο να έχουν πρόβλημα με την καρδιά τους σε σχέση με όσους έχουν χαμηλά επίπεδα βισφενόλης Α στον οργανισμό τους. Η μελέτη, υπό τον Ντέηβιντ Μέλτσερ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Έξετερ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PloS ONE, ανέλυσε δεδομένα από περίπου 1.500 ενηλίκους και επιβεβαίωσε τη σχέση μεταξύ ΒΡΑ και καρδιακών προβλημάτων, αλλά όχι μεταξύ ΒΡΑ και διαβήτη. Η βισφενόλη Α χρησιμοποιείται στην κατασκευή των πλαστικών συσκευασιών μερικών ποτών και στην εσωτερική επικάλυψη ορισμένων συσκευασιών τροφίμων. Η ουσία αυτή μπορεί να μιμηθεί τη δράση των οιστρογόνων και έχει επίσης συσχετισθεί με χαμηλή ποσότητα σπέρματος, καρκίνο του προστάτη και αναπτυξιακά προβλήματα του εμβρύου. Το 2008, για πρώτη φορά, η ΒΡΑ σχετίστηκε με το διαβήτη και τις καρδιοπάθειες, αλλά αμέσως διάφορα επιχειρηματικά “λόμπι”, όπως το Αμερικανικό Χημικό Συμβούλιο, αμφισβήτησαν την μελέτη. Η νέα έρευνα όμως έρχεται να επιβεβαιώσει τα πορίσματα της πρώτης εκείνης έρευνας, όσον αφορά την καρδιά, αλλά όχι το διαβήτη. Με βάση τα στατιστικά στοιχεία, ένας 60χρονος με τα χαμηλότερα επίπεδα βισφενόλης Α έχει πιθανότητες 7,2% να εμφανίσει καρδιαγγειακό νόσημα, ενώ ένας άνδρας με τριπλάσια ποσότητα βισφενόλης έχει πιθανότητα 10,2%. Για μια ακόμη φορά, το Αμερικανικό Χημικό Συμβούλιο, σύμφωνα με το Nature, αμφισβήτησε την αξιοπιστία της νέας μελέτης και επεσήμανε ορισμένες διαφοροποιήσεις σε σχέση με την πρώτη. Ορισμένοι επιστήμονες, από την πλευρά τους, εμφανίστηκαν επίσης επιφυλακτικοί, λέγοντας ότι και η νέα έρευνα δεν έδειξε με ποιο μηχανισμό η βισφενόλη Α συνδέεται με τις καρδιοπάθειες, απλώς κατέδειξε (με στατιστικές μεθόδους) ότι υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στην ουσία και στην καρδιά. Η κρατική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ, ο αρμόδιος ρυθμιστικός φορέας, θεωρεί μέχρι στιγμής ασφαλή την ουσία, αλλά έχει δηλώσει ότι σύντομα θα ανανεώσει τις οδηγίες του, άγνωστο προς ποια κατεύθυνση.

Πηγή: EPA , ενώ την πρωτότυπη εργασία μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

Ο δήμος προτείνει να μειωθεί κατά 25% το αλάτι στα τρόφιμα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια

Εκστρατεία κατά του αλατιού στα τρόφιμα ξεκινά ο δήμος της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο πανεθνικής εκστρατείας, ελπίζοντας στη μείωση της κατανάλωσης κατά 20% και την αποτροπή των αρνητικών επιπτώσεων από τη χρήση του που οδηγούν στο θάνατο κάθε χρόνο χιλιάδες ανθρώπους.

Ο δήμος της Νέας Υόρκης παρουσίασε την Δευτέρα την πρωτοβουλία του που έχει ως στόχο να περιοριστεί η κατανάλωση αλατιού στα τρόφιμα, προτείνοντας στους εστιάτορες και τις βιομηχανίες να μειώσουν τις ποσότητες που χρησιμοποιούν στα προϊόντα τους.

Ο δήμος προτείνει να μειωθεί κατά 25% το αλάτι στα τρόφιμα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Κατά τον τρόπο αυτό θα μειωθεί η κατανάλωση κατά 20% και θα αποφευχθούν χιλιάδες πρόωροι θάνατοι.

Ήδη οι υγειονομικές υπηρεσίες της πόλης σε ανακοίνωσή τους, υπογραμμίζουν τις βλαβερές επιπτώσεις που έχει η υπερβολική χρήση αλατιού στην υγεία.

Σύμφωνα με τις αρμόδιες αμερικανικές υγειονομικές υπηρεσίες, οι Αμερικανοί καταναλώνουν καθημερινά τη διπλάσια ποσότητα από τη συνιστώμενη. Αυτή η υπερκατανάλωση ευθύνεται για πολλές περιπτώσεις αρτηριακής υπέρτασης η οποία οδηγεί σε καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά επεισόδια.

Περίπου το 80% του αλατιού που καταναλώνουν οι Αμερικανοί προστίθεται στα τρόφιμα προτού καν τοποθετηθούν στα ράφια των σούπερ-μάρκετ ή στα τραπέζια των εστιατορίων.

“Οι καταναλωτές μπορούν να προσθέσουν αλάτι στο φαγητό τους αλλά δεν μπορούν να το αφαιρέσουν. Αν μπορέσουμε να μειώσουμε την ποσότητα αλατιού στα τρόφιμα θα δώσουμε στους καταναλωτές περισσότερες επιλογές όσον αφορά την ποσότητα που θα καταναλώσουν, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων και εγκεφαλικών επεισοδίων”, εξηγεί ο Δρ. Τόμας Φάρλεϊ, ο επικεφαλής των ιατρικών υπηρεσιών του δήμου.

Στην εκστρατεία κατά του αλατιού συμμετέχουν πολλές πόλεις, Πολιτείες και οργανισμοί των ΗΠΑ.

Πηγή : enet.gr

Οι πλούσιοι γοφοί της Σακίρα εκτός από σέξι έχουν και καρδιαγγειακά οφέλη

Το περιττό βάρος που συσσωρεύεται στα ισχία, τα οπίσθια και τους μηρούς προστατεύει τον οργανισμό από την εκδήλωση καρδιακών και μεταβολικών νοσημάτων, υποστηρίζει βρετανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Obesity.

Ο ελληνικής καταγωγής Δρ Κωνσταντίνος Μανολόπουλος από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης εξηγεί ότι το λίπος που συσσωρεύεται στα ισχία απορροφά τα επιβλαβή λιπαρά οξέα και περιέχει επίσης έναν αντι-φλεγμονώδη παράγοντα που σταματά την απόφραξη των αρτηριών.

Επίσης η συσσώρευση περιττού λίπους στα οπίσθια είναι προτιμότερη από το λίπος πέριξ της μέσης, καθώς το τελευταίο δεν προσφέρει ανάλογη προστατευτική επίδραση.

Ο Δρ Μανολόπουλος ελπίζει ότι μελλοντικά η ιατρική θα βοηθήσει τον άνθρωπο στην σκόπιμη συσσώρευση λίπους στους μηρούς, αλλά της γενικότερης ανακατανομής των κιλών ώστε να προλαμβάνονται καρδιαγγειακές και μεταβολικές παθήσεις όπως ο διαβήτης.

Τα στοιχεία που έχει ο Έλληνας ερευνητής στην διάθεση του δείχνουν ότι το λίπος στους μηρούς είναι δυσκολότερο να αποδομηθεί, εν αντιθέσει με το λίπος πέριξ της μέσης. Αν και αυτό ακούγεται εξ αρχής αρνητικό, τελικά είναι καλό επειδή όταν το λίπος αποδομείται γρήγορα απελευθερώνει πολλές κυτοκίνες που προκαλούν φλεγμονή στον οργανισμό.

Οι κυτοκίνες έχουν σχετιστεί με καρδιαγγειακές παθήσεις, αντίσταση ινσουλίνης και διαβήτη.

Το αργά αποδομούμενο λίπος παράγει επίσης περισσότερη αδιπονεκτίνη, η οποία προστατεύει τις αρτηρίες και προάγει τον καλύτερο έλεγχο του σακχάρου και την καύση του λίπους.

Αντίθετα, το περιττό λίπος στην κοιλιακή χώρα αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη και καρδιακής νόσου.

«Σημασία έχει λοιπόν ο σωματότυπος και το σημείο που συσσωρεύεται το λίπος. Το ιδανικό θα ήταν όλοι να συσσωρεύουμε το επιπλέον βάρος από την μέση και κάτω και ο κορμός να παραμένει αδύνατος. Δυστυχώς όμως κανείς δεν μπορεί να τα ‘χει όλα», σημειώνει ο Δρ Μανολόπουλος.

Πηγή : in.gr

Ενα μιλκσέικ το οποίο ενισχύει τη μνήμη μπορεί να αποτελέσει μια νέα, άκρως… νόστιμη θεραπεία για τους ασθενείς με τη νόσο Αλτσχάιμερ μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Δοκιμές έχουν δείξει ότι η κατανάλωση του μιλκσέικ- το οποίο έχει γεύση φράουλας- μία φορά ημερησίως μαζί με το πρωινό μπορεί να προσφέρει σημαντική βελτίωση στη βραχυπρόθεσμη μνήμη ατόμων που βρίσκονται στα πρώτα στάδια της νευροεκφυλιστικής νόσου.

Η βελτίωση παρατηρήθηκε μάλιστα μέσα σε μόλις 12 εβδομάδες, σύμφωνα με δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο της Αμερικανικής Εταιρείας για τη Νόσο Αλτσχάιμερ. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλου εύρους δοκιμές του Souvenaid, το οποίο περιέχει ένα κοκτέιλ συστατικών που ενισχύουν την εγκεφαλική λειτουργία (ω-3 λιπαρά οξέα, ουριδίνη, χολίνη) τα οποία ανευρίσκονται με φυσικό τρόπο στο μητρικό γάλα.

Αν και αυτές οι δοκιμές είναι επιτυχημένες, τότε η λαχταριστή θεραπεία αναμένεται να κυκλοφορήσει στην αγορά από την εταιρεία Danone. Πιθανότατα θα πωλείται από τα φαρμακεία έπειτα από σύσταση του γιατρού, όπως συμβαίνει σήμερα με φάρμακα όπως τα σιρόπια για τον βήχα.

Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Βούρτμαν, ο οποίος συμμετείχε στις έρευνες για την ανάπτυξη του μιλσκέικ, ανέφερε ότι «πρόκειται για ένα προϊόν που δεν είναι τοξικό και το οποίο βελτιώνειτην εγκεφαλική λειτουργία. Αν αποδειχθεί από τις ευρείες δοκιμές αποτελεσματικό,τότε θα πρόκειται για μια συναρπαστική εξέλιξη για τους ασθενείς με τη νόσο Αλτσχάιμερ».

Το μιλσέικ δεν στοχεύει χημικά του εγκεφάλου, αλλά επικεντρώνεται στις συνάψεις μεταξύ των νευρώνων οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για τη μεταφορά μηνυμάτων ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα. Οι βλάβες των συνάψεων θεωρούνται υπαίτιες για πολλά από τα συμπτώματα της νόσου Αλτσχάιμερ, όπως η απώλεια μνήμης.

Πηγή: ΤοΒήμα Online

Νέα μέθοδος πυρηνικής σύντηξης για την παραγωγή ηλεκτρισμού ίσως λύσει στο εγγύς μέλλον το ενεργειακό πρόβλημα

Μεγάλο βήμα εμπρός στον τομέα της πυρηνικής σύντηξης πραγματοποίησαν αμερικανοί ερευνητές. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι από τη σύγκρουση υδρογόνου και βορίου είναι δυνατόν να προκύψει «καθαρή» ηλεκτρική ενέργεια. Την έρευνα πραγματοποιούν επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Φλόριδας οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η μέθοδος που αναπτύσσουν μπορεί να δώσει λύση στο ενεργειακό πρόβλημα της ανθρωπότητας. Πιστεύουν ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία η μέθοδός τους θα μπορεί να παράγει με ασφάλεια, πολύ χαμηλό κόστος και χωρίς καμία επιβάρυνση για το περιβάλλον ηλεκτρική ενέργεια. Στη δεκαετία του 1950 πολλοί πίστευαν ότι η ατομική ενέργεια θα έδινε τη λύση στα ενεργειακά προβλήματα. Ωστόσο ατυχήματα όπως αυτό του Τσερνόμπιλ, η αδυναμία ασφαλούς καταστροφής και διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων αλλά και η χρήση του πλουτωνίου για τη δημιουργία πυρηνικών όπλων κατέστησε εξαιρετικά επικίνδυνη τη γενικευμένη χρήση και την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας. Τώρα οι ερευνητές στη Φλόριδα υποστηρίζουν ότι σύντομα θα υπάρχει δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που θα έχει χαμηλό κόστος, δεν θα παράγει τοξικά απόβλητα και δεν θα έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον κατά τη διαδικασία παραγωγής ανάλογες με εκείνες του πετρελαίου και του γαιάνθρακα.

Οι ερευνητές τοποθέτησαν άτομα υδρογόνου και βορίου σε έναν επιταχυντή ο οποίος οδηγεί τα άτομα των δύο στοιχείων σε σύγκρουση με απίστευτα μεγάλες ταχύτητες. Στα πειράματα που έχουν γίνει ως σήμερα η σύγκρουση των δύο στοιχείων παράγει πυρήνες ηλίου οι οποίοι επίσης κινούνται με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Η κίνηση των πυρήνων του ηλίου στη συνέχεια μετατρέπεται σε ηλεκτρισμό. Το μόνο υποπροϊόν που παράγεται από αυτή τη σύντηξη είναι το γνωστό αέριο ηλίου που χρησιμοποιείται στα μπαλόνια, το οποίο δεν είναι τοξικό ή ραδιενεργό. Η έρευνα βρίσκεται ακόμη στα αρχικά της στάδια και χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά για να διαπιστωθεί η χρησιμότητα της νέας μεθόδου, όμως οι ερευνητές θεωρούν ότι μέσα στη δεκαετία που διανύουμε θα έχει ολοκληρωθεί.

Πηγή : tovima.gr