Το «πράσινο» ψυγείο θα φέρει πέντε διαφορετικές πόρτες φτιαγμένες από ένα «μαγικό» αδιάφανο υλικό που «αντιδρά» στο άγγιγμα του χρήστη και γίνεται αυτόματα διάφανο

Ενα πρωτοποριακό και ταυτόχρονα οικονομικό ψυγείο οραματίστηκαν οι ασιάτες σχεδιαστές Γιουν Γιανγκ Κιμ και Γιονγκ Ροκ Λι. Η ευρηματική ιδέα τους αφορά ένα ψυγείο το οποίο θα επιτρέπει στον ιδιοκτήτη του να βλέπει ό,τι βρίσκεται στο εσωτερικό του χωρίς να… ανοίγει την πόρτα, χάρη σε μια διάφανη πόρτα.

Αντίθετα- όσο παράξενο κι αν ακούγεται – θα μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο στο σημείο όπου βρίσκεται το τρόφιμο της επιλογής του.

Αυτό, όπως τονίζουν οι σχεδιαστές, θα μπορούσε να γλιτώσει τη σπατάλη χρημάτων και ενέργειας που προκύπτουν από το άσκοπο άνοιξε- κλείσε της πόρτας του ψυγείου.

Το «πράσινο» ψυγείο θα φέρει πέντε διαφορετικές πόρτες φτιαγμένες από ένα «μαγικό» αδιάφανο υλικό που «αντιδρά» στο άγγιγμα του χρήστη και γίνεται αυτόματα διάφανο. Αυτό θα του επιτρέπει να βλέπει με ευκολία στο εσωτερικό του, ενώ παράλληλα ο μηχανισμός περιστροφής που φέρει το κάθε ράφι επιτρέπει την ολοκληρωμένη προεπισκόπηση των τροφίμων, προτού προχωρήσει κανείς στο άνοιγμα της πόρτας.

Χάρη στον προηγμένο σχεδιασμό της φουτουριστικής οικιακής συσκευής, ο χρήστης θα μπορεί να ανοίγει την πόρτα ενός συγκεκριμένου ραφιού για να πάρει το αντικείμενο της επιλογής του, με αποτέλεσμα να χάνεται μόλις ένα μικρό μέρος της ψύξης και άρα ενέργειας.

Πηγή : tovima.gr

Ενα υπερβολικά ισχυρό μεταλλικό υλικό, το οποίο απορροφά κραδασμούς υψηλής ισχύος, δημιούργησαν οι ειδικοί του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας, με επικεφαλής την ιρανικής καταγωγής δρ Αφσάνεχ Ραμπιέι.

Το μυστικό του νέου υλικού κρύβεται στην αφρώδη υφή του η οποία του χαρίζει δυνατότητα συμπίεσης ως και 80%, χωρίς όμως να αλλοιώνεται το αρχικό του σχήμα. Σύμφωνα με τη δρ Ραμπιέι, η «απορροφητικότητα» του συγκεκριμένου υλικού θα μπορούσε να αποτρέψει την κατάρρευση κτιρίων λόγω σεισμού, ενώ θα μπορούσε να περιορίσει τα αυτοκινητικά ατυχήματα κατά την προσθήκη του σε συγκεκριμένα σημεία των οχημάτων, όπως π.χ. στους προφυλακτήρες.

Η αφρώδης μεταλλική επιφάνεια δεν αποτελεί νέα επινόηση.

Ωστόσο, κάνοντας τα μικροσκοπικά θυλάκια ακόμη πιο ενιαία, οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα υλικό με μεγάλη ανθεκτικότητα και ελαστικότητα. « Η αναλογία ανθεκτικότηταςπυκνότητας του συγκεκριμένου υλικού είναι πολύ υψηλότερη από κάθε άλλη παρόμοια απόπειρα » δηλώνει η δρ Ραμπιέι.

Σύμφωνα με την ειδικό, το νέο υπερ-υλικό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε πληθώρα προϊόντων, από προστατευτικά γιλέκα ως κτίρια, προφυλακτήρες αυτοκινήτων και τεχνητά μέλη.

Πηγή : tovima.gr

Ερευνητές διάβασαν «αλλιώς» το DΝΑ, επίτευγμα που ίσως δώσει «βελτιωμένες» μορφές ζωής

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ ανακάλυψαν έναν νέο τρόπο χρήσης του γενετικού κώδικα, ο οποίος επιτρέπει στις πρωτεΐνες να λάβουν ιδιότητες που δεν διαθέτουν στον φυσικό κόσμο. Το νέο επίτευγμα μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία «βελτιωμένων» μορφών ζωής.

Σε όλες τις υπάρχουσες μορφές ζωής τα τέσσερα «γράμματα» του γενετικού κώδικα (G, Τ, Α, C), που ονομάζονται νουκλεοτίδια, «διαβάζονται» σε τριπλέτες. Κάθε τριπλέτα νουκλεοτιδίων κωδικοποιεί και ένα αμινοξύ- π.χ. η τριπλέτα ΤGΤ κωδικοποιεί το αμινοξύ κυστεΐνη.

Αυτός ο κανόνας της ζωής όμως τώρα αλλάζει χάρη στον Τζέισον Τσιν και στους συνεργάτες του από το Κέιμπριτζ. Οι ερευνητές επανασχεδίασαν τον μηχανισμό του κυττάρου έτσι ώστε να «διαβάζει» τον γενετικό κώδικα σε τετράδες.

Στον γενετικό κώδικα όπως τον γνωρίζαμε ως σήμερα υπάρχουν 64 διαφορετικοί πιθανοί συνδυασμοί των τριπλετών νουκλεοτιδίων· αυτές οι γενετικές «λέξεις» ονομάζονται κωδικόνια. Κάθε κωδικόνιο έχει καθήκον είτε να κωδικοποιεί την παραγωγή ενός αμινοξέος είτε να δίνει σήμα στο κύτταρο να σταματήσει τη δημιουργία μιας πρωτεϊνικής αλυσίδας. Η ομάδα του Τσιν δημιούργησε 256 κενά κωδικόνια των τεσσάρων «γραμμάτων» που θα μπορούσαν να προσδιορίζουν αμινοξέα τα οποία δεν υφίστανται καν αυτή τη στιγμή. Για να το επιτύχουν αυτό οι επιστήμονες χρειάστηκε να επανασχεδιάσουν τρία τμήματα του μηχανισμού του κυττάρου που εμπλέκεται στη σύνθεση πρωτεϊνών.

Η ερευνητική ομάδα δεν σταμάτησε όμως εκεί. Απέδειξε ότι ο γενετικός κώδικας που παρήγαγε είναι λειτουργικός δημιουργώντας δύο «μη φυσικά» αμινοξέα με βάση τα κωδικόνια των τεσσάρων νουκλεοτιδίων. «Πρόκειται για την αρχή ενός παράλληλου γενετικού κώδικα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τσιν. Επιπλέον οι ερευνητές έδειξαν ότι τα αμινοξέα που δημιούργησαν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα διαφορετικό είδος χημικού δεσμού σε σύγκριση με τους γνωστούς χημικούς δεσμούς που συγκρατούν τις πρωτεΐνες στην τρισδιάστατη δομή τους.

Οι γνωστοί χημικοί δεσμοί, οι δισουλφιδικοί, μπορούν να σπάσουν λόγω μεταβολών στη θερμότητα και στην οξύτητα, κάνοντας τις πρωτεΐνες να χάσουν την τρισδιάστατη δομή τους. Ωστόσο τα αμινοξέα που δημιούργησαν ο Τσιν και οι συνεργάτες του είναι πιο σταθερά, επιτρέποντας έτσι στις πρωτεΐνες να είναι λειτουργικές σε πολύ ευρύτερα περιβάλλοντα. Αυτό σημαίνει ότι με βάση τη νέα μελέτη θα μπορούν, για παράδειγμα, να αναπτυχθούν φάρμακα που θα λαμβάνονται από το στόμα και δεν θα υπάρχει κίνδυνος να καταστραφούν οι δραστικές ουσίες τους από τα οξέα του στομάχου. Παράλληλα θα είναι δυνατόν, αν και πιο μακροπρόθεσμα, να δημιουργούνται κύτταρα τα οποία θα παράγουν εντελώς νέα πολυμερή, όπως κάποια υλικά που μοιάζουν με πλαστικό. Οργανισμοί που θα συντίθενται από αυτά τα κύτταρα θα είναι έτσι πολύ πιο ανθεκτικοί και προσαρμόσιμοι.

Πηγή : tovima.gr

Η νέα ανακάλυψη, που φανέρωσε μια αφθονία ουσιών στον αρχαίο μετεωρίτη, δείχνει ότι πιθανότατα το αρχέγονο ηλιακό μας σύστημα είχε μεγαλύτερη μοριακή ποικιλία από τη σημερινή Γη

Επιβεβαιώθηκε ότι ένας αρχαίος μετεωρίτης που έπεσε στη Γη, περιέχει πληθώρα οργανικών ουσιών.

Γερμανοί επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι ένας διαστημικός βράχος, ο οποίος έπεσε στον πλανήτη μας πριν περίπου 40 χρόνια και ο οποίος είναι πιθανότατα παλαιότερος ακόμα και από τον ήλιο μας, περιέχει εκατομμύρια οργανικές ουσίες.

Ο λεγόμενος μετεωρίτης του «Μέρτσισον», που βρέθηκε το 1969 σε μια πόλη της Αυστραλίας με αυτό το όνομα, θα επιτρέψει στους επιστήμονες να ρίξουν φως στις συνθήκες που επικρατούσαν κατά την εποχή που γεννήθηκε το ηλιακό μας σύστημα.

Η ενδελεχής μελέτη του εξωγήινου βράχου έγινε από ερευνητές με επικεφαλής τον δρα Φίλιπ Σμιτ-Κόπλιν του γερμανικού Ινστιτούτου Οικολογικής Χημείας και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το BBC.

Οι μετεωρίτες μοιάζουν με τα γήινα απολιθώματα, επειδή επιτρέπουν στους επιστήμονες να «ταξιδέψουν» πίσω στο χρόνο. Η νέα ανακάλυψη, που φανέρωσε μια αφθονία ουσιών στον αρχαίο μετεωρίτη, δείχνει ότι πιθανότατα το αρχέγονο ηλιακό μας σύστημα είχε μεγαλύτερη μοριακή ποικιλία από τη σημερινή Γη.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης έχει εξεταστεί ξανά στο παρελθόν, αλλά για την εύρεση συγκεκριμένων ουσιών. Είναι η πρώτη μελέτη που ανέλυσε το σύνολο των ουσιών του βράχου και επιβεβαίωσε την ύπαρξη μιας τεράστιας ποικιλίας χημικών ουσιών που βασίζονται στον άνθρακα, δηλαδή οργανικών. Μεταξύ άλλων, με τη βοήθεια νέων εργαλείων υψηλής ανάλυσης και φασματοσκοπίων, εντοπίστηκαν 70 αμινοξέα, τα οποία θεωρούνται ο θεμέλιος λίθος της ζωής, καθώς από αυτά δημιουργήθηκε το DNA.

ΟΙ επιστήμονες δεν αποκλείουν καθόλου ότι, με ακόμα πιο βελτιωμένες τεχνικές ανάλυσης, θα μπορέσουν να ανιχνεύσουν ακόμα περισσότερες ουσίες στο βράχο, ο οποίος πιθανότατα έχει ηλικία μεγαλύτερη των 4,65 δισ. ετών του ήλιου μας.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο μετεωρίτης διέσχισε τα αρχέγονα νέφη του πρώιμου ηλιακού μας συστήματος, απορροφώντας με τον τρόπο αυτό διάφορες οργανικές ουσίες. Τα ευρήματα αυτά ασφαλώς θα δώσουν νέα τροφή στη συνεχιζόμενη διαμάχη για το πώς ξεπήδησε η ζωή στον πλανήτη μας.

Πηγή : imerisia.gr

Οι ερευνητές ανακάλυψαν μια εναλλακτική λύση στις οργανικές φωτοδιόδους (OLEDs), την οποία ονόμασαν «οργανικό ηλεκτροχημικό κύτταρο εκπομπής φωτός» (LEC).

Σουηδοί και Αμερικανοί ερευνητές πέτυχαν να δημιουργήσουν ένα καινοτομικό τύπο φωτισμού, που είναι φθηνός στην παραγωγή του και πλήρως ανακυκλώσιμος και ο οποίος βασίζεται στο σούπερ-υλικό του μέλλοντος, το γραφένιο.

Η εφεύρεση, που ανοίγει το δρόμο για εντυπωσιακές καινοτομίες, όπως π.χ. ταπετσαρίες τοίχου που θα λάμπουν και θα αποτελούνται τελείως από πλαστικό, παρουσιάστηκε στο περιοδικό νανοτεχνολογίας “ACS Nano” της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, από επιστήμονες των σουηδικών πανεπιστημίων Λινκέπινγκ και Ουμέα και του πανεπιστημίου Rutgers του Νιού Τζέρσι στις ΗΠΑ.

Οι ερευνητές ουσιαστικά ανακάλυψαν μια εναλλακτική λύση στις οργανικές φωτοδιόδους (OLEDs), την οποία ονόμασαν «οργανικό ηλεκτροχημικό κύτταρο εκπομπής φωτός» (LEC).

Οι οργανικές φωτοδίοδοι είναι πολύ λεπτές και εξοικονομούν ενέργεια, γι’ αυτό τελευταία έχουν ενσωματωθεί σε κινητά τηλέφωνα, κάμερες και τηλεοράσεις. Μια OLED συνίσταται σε ένα στρώμα πλαστικού που παράγει φως και το οποίο είναι τοποθετημένο ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόδια, εκ των οποίων το ένα είναι διαφανές.

Όμως η τεχνολογία των OLEDs έχει δύο μειονεκτήματα: είναι σχετικά ακριβές στην παραγωγή και το διαφανές ηλεκτρόδιο αποτελείται από ένα συγκεκριμένο κράμα μετάλλων, κασσίτερου και ινδίου. Όμως το ίνδιο είναι ένα μέταλλο σπάνιο και ακριβό και πολύπλοκο στην ανακύκλωσή του.

Η νέα τεχνολογία από γραφένιο ξεπερνά τα παραπάνω προβλήματα. Αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, σύμφωνα με τους ερευνητές, για την ανάπτυξη οργανικών συστατικών φωτισμού, φιλικών προς το περιβάλλον και ταυτόχρονα οικονομικών στην παραγωγή τους. Χρησιμοποιώντας γραφένιο αντί για συμβατικά μεταλλικά ηλεκτρόδια, τα υλικά φωτισμού του μέλλοντος θα είναι πιο εύκολο να ανακυκλωθούν.

Επιπλέον ανοίγει ο δρόμος για μια ποικιλία εντυπωσιακών πρακτικών εφαρμογών, επειδή όλα τα μέρη ενός LEC μπορούν να παραχθούν από υγρά διαλύματα. Έτσι, για παράδειγμα, θα είναι μελλοντικά εφικτή η φθηνή παραγωγή υλικών εκπομπής φωτός, με βάση το πλαστικό και με την μορφή μεγάλων ή μικρών εύκαμπτων φύλλων, που θα επιστρώνονται σε ένα τοίχο ή ένα ταβάνι, σε μια οθόνη κλπ.

Το γραφένιο αποτελείται από ένα λεπτό στρώμα ατόμων άνθρακα και έχει εντυπωσιακές ιδιότητες ως ηλεκτρονικό υλικό. Έχει μεγάλη αγωγιμότητα στο ηλεκτρικό ρεύμα και μπορεί να παραχθεί ως διάλυμα με την μορφή οξειδίου του γραφενίου.

Ερευνητές από όλο τον κόσμο, εδώ και πάνω από 15 χρόνια, προσπαθούν να αντικαταστήσουν το σπάνιο και δύσκολα ανακυκλώσιμο οξείδιο κασσιτέρου-ινδίου που χρησιμοποιείται στις OLED. Αντίθετα, η πρώτη ύλη για τις LEC, που είναι πλήρως οργανικές και απαλλαγμένες από μέταλλα, είναι ανεξάντλητη στη φύση (άνθρακας) και εύκολα ανακυκλώνεται, π.χ. ως καύσιμα.

Πηγή : enet.gr

Καθώς αυξάνεται συνεχώς η θερμοκρασία του πλανήτη μας τα φυτά θα εκλύουν μεγαλύτερες ποσότητες "αρωματικών" χημικών ουσιών

Η κλιματική αλλαγή θα έχει, πέραν της πληθώρας των αρνητικών συνεπειών, και μια μάλλον απρόσμενα καλοδεχούμενη παρενέργεια. Σύμφωνα με Ισπανούς και Γάλλους επιστήμονες, η φύση γύρω μας θα γίνει πιο ευωδιαστή από αρώματα.

Καθώς αυξάνεται συνεχώς το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας και η θερμοκρασία ανεβαίνει, προκαλώντας μια σειρά από μεταβολές – μεταξύ άλλων στις χρήσεις της γης, στα ποσοστά βροχής και στην κατανομή του νερού – τα φυτά θα εκλύουν μεγαλύτερες ποσότητες “αρωματικών” χημικών ουσιών.

Οι χημικές ουσίες αποκαλούνται “βιογενετικές πτητικές οργανικές ενώσεις“. Η αυξημένη έκλυση των ουσιών θα επηρεάσει τον τρόπο που τα φυτά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και αμύνονται απέναντι στα έντομα και τα παράσιτα.

Η έρευνα, υπό τον καθηγητή Γιόζεπ Πενουέλας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και τον δρα Μισέλ Στοντ του Κέντρου Λειτουργικής Οικολογίας και Εξέλιξης στο Μονπελιέ της Γαλλίας, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Trends in Plant Science.

Όπως επισημαίνει, ήδη ο κόσμος μας γίνεται πιο ευωδιαστός, καθώς τα φυτά κιόλας έχουν αρχίσει να εκλύουν περισσότερες από αυτές τις “αρωματικές” ενώσεις.

“Η αύξηση είναι εκθετική” σύμφωνα με τον Πενουέλας. “Μπορεί να έχει υπάρξει αύξηση ήδη 10% κατά τα τελευταία 30 χρόνια και μπορεί οι ουσίες αυτές να αυξηθούν ακόμα κατά 30 – 45% τις επόμενες δεκαετίες, καθώς προβλέπεται άνοδος της θερμοκρασίας κατά δύο έως τρεις βαθμούς Κελσίου” πρόσθεσε ο ίδιος.

Οι βιογενετικές πτητικές οργανικές ουσίες (BVOCs) εκλύονται συνεχώς από τα φυτά στην ατμόσφαιρα και περιλαμβάνουν μια ποικιλία χημικών ενώσεων, που διαφέρουν μεταξύ τους στο μέγεθος, τις ιδιότητες και την προέλευση.

Όλες οι ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και στο μεταβολισμό των φυτών, στην επικοινωνία μεταξύ τους, στην αναπαραγωγή και στην άμυνά τους έναντι των εξωτερικών εχθρών.

Από τις περιβαλλοντικές συνθήκες εξαρτάται η ποσότητα και το είδος των εκλυόμενων ουσιών. Εδώ έρχεται να παίξει το ρόλο του το “φαινόμενο του θερμοκηπίου” λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Μέχρι τώρα το ζήτημα της επίπτωσης της ανόδου της θερμοκρασίας στις εκπομπές πτητικών αρωματικών ουσιών από τα φυτά είχε παραγνωριστεί.

Η νέα μελέτη για πρώτη φορά μελέτησε εκτεταμένα το ζήτημα και καλεί τους ερευνητές να προχωρήσουν σε νέες μακροπρόθεσμες μελέτες για το θέμα.

Πηγή : enet.gr

Η Ώρα της Γης 2010

Το Σάββατο 27 Μαρτίου 2010, εκατομμύρια πολίτες από όλο τον κόσμο, σε εκατοντάδες πόλεις και χωριά, αναμένεται να σβήσουν τα φώτα των σπιτιών τους για μια ώρα συμμετέχοντας στο συμβολικό κάλεσμα της Ώρας της Γης.

.

Δήλωσε σημμετοχή μέσω του Chemist.gr ! ! !

.

Ευεξία - η Χημεία των 40άρηδων

Ζούμε στην εποχή του “Wellness” , δηλαδή την “ευεξία“. Αυτές οι λέξεις μας απασχολούν ή θα μας απασχολήσουν στο άμεσο μέλλον. Τί σημαίνει Wellness ? Είναι η πολυπόθητη ευεξία στις ηλικίες 35-50. Δηλαδή εκεί που πιάνει τους άντρες και τις γυναίκες η κρίση οτι γερνάνε…

Προιόντα που υπόσχονται επιβραδυνση της γήρανσης , καλύτερες αντοχές για τους άντρες και γενικότερα καλύτερο επίπεδο ζωής.

Το συγκεκριμένο target group που απευθύνονται αυτά τα προιόντα δέν είναι τυχαίο. Είναι η ομάδα με την πλέον αυξημένη αγοραστική δύναμη (φτασμένοι 40άρηδες και καριερίστριες 40άρες!). Έτσι αυτά τα προιόντα είναι πολύ πιο σοφιστικάτα απο τα κοινά , ενώ η τιμή τους είναι σχετικά ανεβασμένη.

Αυτά τα προιόντα διαφημίζονται σαν Φυσικά , Φυτικά κλπ κλπ. Πράγμα που λογικά ισχύει.

Εδώ  η κλασσική Χημεία καλλυντικών έχει πρόβλημα. Βλέπουμε μια στροφή προς νέα συστατικά , νέα συντηρητικά , αποστάγματα , εκχυλίσματα,  βότανα, λιγότερο “χημικά“.

Παρακάτω παραθέτουμε μια λίστα με συστατικά των καλλυντικών που πλέον θεωρούνται ύποπτα…

Propylene Glycol

Petrolatum , Petroleum Distillates

Mineral Oil

Sodium Lauryl/Laureth Sulfate

Diethanolamine (DEA)

Triethanolamine (TEA)

Glycerin (synthetic)

Titanium Dioxide

Talc

Paraben preservatives (methyl, propyl, butyl, and ethyl)

Diazolidinyl urea

1,4-dioxane

Πηγές:

http://www.alkalizeforhealth.net/Ltoxiccosmetics.htm

http://www.healthy-communications.com/harmfulingredients1.html

Ευρωπαϊκό τηλεσκόπιο που λειτουργεί στη Χιλή κατέγραψε για πρώτη φορά τη «χημική υπογραφή» ενός πλανήτη εκτός του Ηλιακού Συστήματος, ένα επίτευγμα που ανοίγει το δρόμο για την ανίχνευση εξωγήινων οικοσυστημάτων από τη Γη.

Το φάσμα ενός αστρονομικού σώματος (δηλαδή η ένταση της ακτινοβολίας του στα επιμέρους μήκη κύματος) «λειτουργεί ως αποτύπωμα, καθώς προσφέρει βασικές πληροφορίες για τα χημικά στοιχεία στην ατμόσφαιρά του» εξηγεί ο Μάρκους Γιάνσον, μέλος της ερευνητικής ομάδας που υπογράφει την εντυπωσιακή έρευνα.

«Με τις πληροφορίες αυτές, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς σχηματίστηκε ο πλανήτης, και, στο μέλλον, θα μπορούσαμε ακόμα και να βρούμε χαρακτηριστικές ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής» είπε. Αυτό θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον με τηλεσκόπια που ανιχνεύουν, για παράδειγμα, τη φασματική υπογραφή της χλωροφύλλης.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αστρονόμοι του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητήριου (ESO) εξέτασαν τον μεσαίο από τους τρεις πλανήτες που είχαν εντοπιστεί γύρω από το άστρο HR 8799 (ένθετη αριστερά), το οποίο έχει μάζα μιάμιση φορά μεγαλύτερη του Ήλιου και βρίσκεται σε απόσταση 130 ετών φωτός.

Ο πλανήτης έχει μάζα αρκετά μεγαλύτερη από του Δία και πιθανότατα αποτελείται κι αυτός από αέρια.

Ο υπέρυθρος αισθητήρας του τηλεσκοπίου μπόρεσε να καταγράψει το πρώτο άμεσο δείγμα ακτινοβολίας ενός εξωπλανήτη -παρόμοιες αναλύσεις στο παρελθόν ήταν μόνο έμμεσες.

Για να πετύχουν τον άθλο, η διεθνής ερευνητική ομάδα μέτρησε το φάσμα του άστρου δύο φορές -όταν ο εξωπλανήτης περνούσε ακριβώς από μπροστά του, και ξανά όταν εξαφανιζόταν πίσω του. Η φασματική υπογραφή του ίδιου του πλανήτη υπολογίστηκε στη συνέχεια «αφαιρώντας» το ένα φάσμα από το άλλο.

Η νέα αυτή μέθοδος απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια και δεν μπορεί να εφαρμοστεί για όλα τα άστρα, αφού ο προσανατολισμός τους σε σχέση με τη Γη συνήθως δεν είναι κατάλληλος.

«Είναι σαν να προσπαθείς να βρεις από τι αποτελείται ένα κερί, παρατηρώντας το από απόσταση δύο χιλιομέτρων ενώ βρίσκεται δίπλα σε μια εκτυφλωτική λάμπα των 300 Watt» σχολίασε ο Δρ Γιάνσον.

Πηγή: fatsimare

Το Μεσογειακό ζιζάνιο θα βοηθήσει στη διατροφή του πλανήτη

Ένα ταπεινό αγριόχορτο που φύεται κυρίως στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή και το οποίο οι καλλιεργητές και οι κηπουροί σε πολλές χώρες δεν θεωρούν παρά σαν ένα ενοχλητικό ζιζάνιο, κρατά πιθανότατα το μυστικό για να την ενίσχυση ζωτικών γεωργικών καλλιεργειών όπως των δημητριακών και των βιοκαυσίμων, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Είναι το πρώτο αγριόχορτο στον κόσμο που αποκαλύπτει τα γενετικά μυστικά του. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι επιστήμονες αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα του φυτού με την επιστημονική ονομασία «Brachypodium distachyon» και δήλωσαν ότι το επίτευγμά τους δίνει μεγάλες υποσχέσεις στον τομέα της βιοτεχνολογίας των φυτών. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Το συγκεκριμένο φυτό μέχρι σήμερα δεν είχε καμία εμπορική ή γεωργική σημασία. Όμως η ανάγνωση του μικροσκοπικού και εύκολα χειραγωγήσιμου γενετικού κώδικά του το καθιστά ιδανικό να αποτελέσει τη βάση για την εργαστηριακή μελέτη πιο πολύπλοκων και χρήσιμων φυτών.

Σύμφωνα με τον καθηγητή βοτανικής Τοντ Μόκλερ του πανεπιστημίου του Όρεγκον στις ΗΠΑ, το «Brachypodium distachyon», που έχει μικρό φυσικό μέγεθος, έχει επίσης ένα από τα μικρότερα γονιδιώματα από όσα φυτά έχουν «διαβαστεί» μέχρι σήμερα. Το «Brachypodium distachyon» έχει 25.532 γονίδια έναντι 28.236 του ρυζιού και 27.640 του σόργου. Τα τρία αυτά φυτά έχουν κοινά το 77% έως 84% των γονιδίων τους, πράγμα που δείχνει ότι είχαν έναν κοινό πρόγονο πριν 56 – 72 εκατ. χρόνια.

Οι ερευνητές μπορούν να καλλιεργήσουν μέχρι και 50.000 τέτοια αγριόχορτα σε ένα εργαστήριο και να πραγματοποιήσουν μεγάλης κλίμακας πειράματα. Τα εν λόγω ζιζάνια αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν σύντομο κύκλο ζωής, προσφέροντας τη δυνατότητα στους επιστήμονες να αποκτήσουν πολλές πολύτιμες γνώσεις για άλλα φυτά με μεγάλη σημασία στη γεωργία.

Το αγριόχορτο ανήκει στην ίδια υποκατηγορία φυτών (ποοειδή) με σημαντικά φυτά όπως το σιτάρι και το κριθάρι και είναι το πρώτο μέλος αυτής της «οικογένειας» που διαβάστηκε ο γενετικός κώδικάς του.

Ο εντοπισμός των κατάλληλων γονιδίων θα επιτρέψει στους ερευνητές να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες φυτών, είτε με τον παραδοσιακό τρόπο της διασταύρωσης, είτε με τη γενετική μηχανική (βιοτεχνολογία).

Η ανάγνωση του γονιδιώματος θα επιτρέψει βιοτεχνολογικές επεμβάσεις, ώστε τα φυτά να γίνουν πιο ανθεκτικά στην ξηρασία ή τις ασθένειες ή να αυξήσουν την αποδοτικότητά τους για την παραγωγή βιοκαυσίμων.

Πηγή : enet.gr