Καθώς αυξάνεται συνεχώς η θερμοκρασία του πλανήτη μας τα φυτά θα εκλύουν μεγαλύτερες ποσότητες "αρωματικών" χημικών ουσιών

Η κλιματική αλλαγή θα έχει, πέραν της πληθώρας των αρνητικών συνεπειών, και μια μάλλον απρόσμενα καλοδεχούμενη παρενέργεια. Σύμφωνα με Ισπανούς και Γάλλους επιστήμονες, η φύση γύρω μας θα γίνει πιο ευωδιαστή από αρώματα.

Καθώς αυξάνεται συνεχώς το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας και η θερμοκρασία ανεβαίνει, προκαλώντας μια σειρά από μεταβολές – μεταξύ άλλων στις χρήσεις της γης, στα ποσοστά βροχής και στην κατανομή του νερού – τα φυτά θα εκλύουν μεγαλύτερες ποσότητες “αρωματικών” χημικών ουσιών.

Οι χημικές ουσίες αποκαλούνται “βιογενετικές πτητικές οργανικές ενώσεις“. Η αυξημένη έκλυση των ουσιών θα επηρεάσει τον τρόπο που τα φυτά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και αμύνονται απέναντι στα έντομα και τα παράσιτα.

Η έρευνα, υπό τον καθηγητή Γιόζεπ Πενουέλας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και τον δρα Μισέλ Στοντ του Κέντρου Λειτουργικής Οικολογίας και Εξέλιξης στο Μονπελιέ της Γαλλίας, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Trends in Plant Science.

Όπως επισημαίνει, ήδη ο κόσμος μας γίνεται πιο ευωδιαστός, καθώς τα φυτά κιόλας έχουν αρχίσει να εκλύουν περισσότερες από αυτές τις “αρωματικές” ενώσεις.

“Η αύξηση είναι εκθετική” σύμφωνα με τον Πενουέλας. “Μπορεί να έχει υπάρξει αύξηση ήδη 10% κατά τα τελευταία 30 χρόνια και μπορεί οι ουσίες αυτές να αυξηθούν ακόμα κατά 30 – 45% τις επόμενες δεκαετίες, καθώς προβλέπεται άνοδος της θερμοκρασίας κατά δύο έως τρεις βαθμούς Κελσίου” πρόσθεσε ο ίδιος.

Οι βιογενετικές πτητικές οργανικές ουσίες (BVOCs) εκλύονται συνεχώς από τα φυτά στην ατμόσφαιρα και περιλαμβάνουν μια ποικιλία χημικών ενώσεων, που διαφέρουν μεταξύ τους στο μέγεθος, τις ιδιότητες και την προέλευση.

Όλες οι ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και στο μεταβολισμό των φυτών, στην επικοινωνία μεταξύ τους, στην αναπαραγωγή και στην άμυνά τους έναντι των εξωτερικών εχθρών.

Από τις περιβαλλοντικές συνθήκες εξαρτάται η ποσότητα και το είδος των εκλυόμενων ουσιών. Εδώ έρχεται να παίξει το ρόλο του το “φαινόμενο του θερμοκηπίου” λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Μέχρι τώρα το ζήτημα της επίπτωσης της ανόδου της θερμοκρασίας στις εκπομπές πτητικών αρωματικών ουσιών από τα φυτά είχε παραγνωριστεί.

Η νέα μελέτη για πρώτη φορά μελέτησε εκτεταμένα το ζήτημα και καλεί τους ερευνητές να προχωρήσουν σε νέες μακροπρόθεσμες μελέτες για το θέμα.

Πηγή : enet.gr

Η Ώρα της Γης 2010

Το Σάββατο 27 Μαρτίου 2010, εκατομμύρια πολίτες από όλο τον κόσμο, σε εκατοντάδες πόλεις και χωριά, αναμένεται να σβήσουν τα φώτα των σπιτιών τους για μια ώρα συμμετέχοντας στο συμβολικό κάλεσμα της Ώρας της Γης.

.

Δήλωσε σημμετοχή μέσω του Chemist.gr ! ! !

.

Ευεξία - η Χημεία των 40άρηδων

Ζούμε στην εποχή του “Wellness” , δηλαδή την “ευεξία“. Αυτές οι λέξεις μας απασχολούν ή θα μας απασχολήσουν στο άμεσο μέλλον. Τί σημαίνει Wellness ? Είναι η πολυπόθητη ευεξία στις ηλικίες 35-50. Δηλαδή εκεί που πιάνει τους άντρες και τις γυναίκες η κρίση οτι γερνάνε…

Προιόντα που υπόσχονται επιβραδυνση της γήρανσης , καλύτερες αντοχές για τους άντρες και γενικότερα καλύτερο επίπεδο ζωής.

Το συγκεκριμένο target group που απευθύνονται αυτά τα προιόντα δέν είναι τυχαίο. Είναι η ομάδα με την πλέον αυξημένη αγοραστική δύναμη (φτασμένοι 40άρηδες και καριερίστριες 40άρες!). Έτσι αυτά τα προιόντα είναι πολύ πιο σοφιστικάτα απο τα κοινά , ενώ η τιμή τους είναι σχετικά ανεβασμένη.

Αυτά τα προιόντα διαφημίζονται σαν Φυσικά , Φυτικά κλπ κλπ. Πράγμα που λογικά ισχύει.

Εδώ  η κλασσική Χημεία καλλυντικών έχει πρόβλημα. Βλέπουμε μια στροφή προς νέα συστατικά , νέα συντηρητικά , αποστάγματα , εκχυλίσματα,  βότανα, λιγότερο “χημικά“.

Παρακάτω παραθέτουμε μια λίστα με συστατικά των καλλυντικών που πλέον θεωρούνται ύποπτα…

Propylene Glycol

Petrolatum , Petroleum Distillates

Mineral Oil

Sodium Lauryl/Laureth Sulfate

Diethanolamine (DEA)

Triethanolamine (TEA)

Glycerin (synthetic)

Titanium Dioxide

Talc

Paraben preservatives (methyl, propyl, butyl, and ethyl)

Diazolidinyl urea

1,4-dioxane

Πηγές:

http://www.alkalizeforhealth.net/Ltoxiccosmetics.htm

http://www.healthy-communications.com/harmfulingredients1.html

Ευρωπαϊκό τηλεσκόπιο που λειτουργεί στη Χιλή κατέγραψε για πρώτη φορά τη «χημική υπογραφή» ενός πλανήτη εκτός του Ηλιακού Συστήματος, ένα επίτευγμα που ανοίγει το δρόμο για την ανίχνευση εξωγήινων οικοσυστημάτων από τη Γη.

Το φάσμα ενός αστρονομικού σώματος (δηλαδή η ένταση της ακτινοβολίας του στα επιμέρους μήκη κύματος) «λειτουργεί ως αποτύπωμα, καθώς προσφέρει βασικές πληροφορίες για τα χημικά στοιχεία στην ατμόσφαιρά του» εξηγεί ο Μάρκους Γιάνσον, μέλος της ερευνητικής ομάδας που υπογράφει την εντυπωσιακή έρευνα.

«Με τις πληροφορίες αυτές, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς σχηματίστηκε ο πλανήτης, και, στο μέλλον, θα μπορούσαμε ακόμα και να βρούμε χαρακτηριστικές ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής» είπε. Αυτό θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον με τηλεσκόπια που ανιχνεύουν, για παράδειγμα, τη φασματική υπογραφή της χλωροφύλλης.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αστρονόμοι του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητήριου (ESO) εξέτασαν τον μεσαίο από τους τρεις πλανήτες που είχαν εντοπιστεί γύρω από το άστρο HR 8799 (ένθετη αριστερά), το οποίο έχει μάζα μιάμιση φορά μεγαλύτερη του Ήλιου και βρίσκεται σε απόσταση 130 ετών φωτός.

Ο πλανήτης έχει μάζα αρκετά μεγαλύτερη από του Δία και πιθανότατα αποτελείται κι αυτός από αέρια.

Ο υπέρυθρος αισθητήρας του τηλεσκοπίου μπόρεσε να καταγράψει το πρώτο άμεσο δείγμα ακτινοβολίας ενός εξωπλανήτη -παρόμοιες αναλύσεις στο παρελθόν ήταν μόνο έμμεσες.

Για να πετύχουν τον άθλο, η διεθνής ερευνητική ομάδα μέτρησε το φάσμα του άστρου δύο φορές -όταν ο εξωπλανήτης περνούσε ακριβώς από μπροστά του, και ξανά όταν εξαφανιζόταν πίσω του. Η φασματική υπογραφή του ίδιου του πλανήτη υπολογίστηκε στη συνέχεια «αφαιρώντας» το ένα φάσμα από το άλλο.

Η νέα αυτή μέθοδος απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια και δεν μπορεί να εφαρμοστεί για όλα τα άστρα, αφού ο προσανατολισμός τους σε σχέση με τη Γη συνήθως δεν είναι κατάλληλος.

«Είναι σαν να προσπαθείς να βρεις από τι αποτελείται ένα κερί, παρατηρώντας το από απόσταση δύο χιλιομέτρων ενώ βρίσκεται δίπλα σε μια εκτυφλωτική λάμπα των 300 Watt» σχολίασε ο Δρ Γιάνσον.

Πηγή: fatsimare

Το Μεσογειακό ζιζάνιο θα βοηθήσει στη διατροφή του πλανήτη

Ένα ταπεινό αγριόχορτο που φύεται κυρίως στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή και το οποίο οι καλλιεργητές και οι κηπουροί σε πολλές χώρες δεν θεωρούν παρά σαν ένα ενοχλητικό ζιζάνιο, κρατά πιθανότατα το μυστικό για να την ενίσχυση ζωτικών γεωργικών καλλιεργειών όπως των δημητριακών και των βιοκαυσίμων, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Είναι το πρώτο αγριόχορτο στον κόσμο που αποκαλύπτει τα γενετικά μυστικά του. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι επιστήμονες αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα του φυτού με την επιστημονική ονομασία «Brachypodium distachyon» και δήλωσαν ότι το επίτευγμά τους δίνει μεγάλες υποσχέσεις στον τομέα της βιοτεχνολογίας των φυτών. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Το συγκεκριμένο φυτό μέχρι σήμερα δεν είχε καμία εμπορική ή γεωργική σημασία. Όμως η ανάγνωση του μικροσκοπικού και εύκολα χειραγωγήσιμου γενετικού κώδικά του το καθιστά ιδανικό να αποτελέσει τη βάση για την εργαστηριακή μελέτη πιο πολύπλοκων και χρήσιμων φυτών.

Σύμφωνα με τον καθηγητή βοτανικής Τοντ Μόκλερ του πανεπιστημίου του Όρεγκον στις ΗΠΑ, το «Brachypodium distachyon», που έχει μικρό φυσικό μέγεθος, έχει επίσης ένα από τα μικρότερα γονιδιώματα από όσα φυτά έχουν «διαβαστεί» μέχρι σήμερα. Το «Brachypodium distachyon» έχει 25.532 γονίδια έναντι 28.236 του ρυζιού και 27.640 του σόργου. Τα τρία αυτά φυτά έχουν κοινά το 77% έως 84% των γονιδίων τους, πράγμα που δείχνει ότι είχαν έναν κοινό πρόγονο πριν 56 – 72 εκατ. χρόνια.

Οι ερευνητές μπορούν να καλλιεργήσουν μέχρι και 50.000 τέτοια αγριόχορτα σε ένα εργαστήριο και να πραγματοποιήσουν μεγάλης κλίμακας πειράματα. Τα εν λόγω ζιζάνια αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν σύντομο κύκλο ζωής, προσφέροντας τη δυνατότητα στους επιστήμονες να αποκτήσουν πολλές πολύτιμες γνώσεις για άλλα φυτά με μεγάλη σημασία στη γεωργία.

Το αγριόχορτο ανήκει στην ίδια υποκατηγορία φυτών (ποοειδή) με σημαντικά φυτά όπως το σιτάρι και το κριθάρι και είναι το πρώτο μέλος αυτής της «οικογένειας» που διαβάστηκε ο γενετικός κώδικάς του.

Ο εντοπισμός των κατάλληλων γονιδίων θα επιτρέψει στους ερευνητές να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες φυτών, είτε με τον παραδοσιακό τρόπο της διασταύρωσης, είτε με τη γενετική μηχανική (βιοτεχνολογία).

Η ανάγνωση του γονιδιώματος θα επιτρέψει βιοτεχνολογικές επεμβάσεις, ώστε τα φυτά να γίνουν πιο ανθεκτικά στην ξηρασία ή τις ασθένειες ή να αυξήσουν την αποδοτικότητά τους για την παραγωγή βιοκαυσίμων.

Πηγή : enet.gr

Μέχρι σήμερα, η τρισδιάστατη δομή της ενσωματάσης ήταν γνωστή μόνο κατά προσέγγιση

Έπειτα από χρόνια άκαρπων προσπαθειών, Αμερικανοί και Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να προσδιορίσουν την τρισδιάστατη δομή ενός ενζύμου που παίζει κρίσιμο ρόλο στη μόλυνση των κυττάρων από τον ιό του AIDS.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Imperial College στο Λονδίνο δημιούργησαν τον πρώτο τρισδιάστατο χάρτη της ενσωματάσης (ιντεγκράσης), του ενζύμου που χρησιμοποιεί ο HIV για να εισάγει αντίγραφα του γενετικού του υλικού μέσα στο ανθρώπινο DNA.

Το τρισδιάστατο σχήμα του ενζύμου ίσως αποκαλύψει τώρα τις μοριακές θέσεις στις οποίες θα μπορούσαν να συνδέονται νέα φάρμακα κατά του AIDS.

Στη διάθεση των γιατρών υπάρχουν ήδη φάρμακα που αναστέλλουν την ενσωματάση, μέχρι σήμερα όμως οι επιστήμονες αγνοούσαν πώς ακριβώς δρουν.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε την τεχνική της κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ, μια παλιά μέθοδο με την οποία είχε προσδιοριστεί τη δεκαετία του 1950 η τρισδιάστατη δομή του DNA. Η κρυσταλλογραφία απαιτεί όμως τη δημιουργία κρυστάλλων του υπό εξέταση μορίου, διαδικασία ιδιαίτερα επίπονη και μη εγγυημένη.

Στην τελευταία μελέτη απαιτήθηκαν 40.000 δοκιμές μέχρι να σχηματιστεί ένας κρύσταλλος επαρκούς μεγέθους. Και η ενσωματάση που κρυσταλλώθηκε δεν προήλθε από τον ίδιο τον HIV, αλλά από έναν συγγενικό ρετροϊό.

Αφού ολοκλήρωσαν αυτό το πρώτο στάδιο, οι ερευνητές δοκίμασαν πάνω στους κρυστάλλους δύο φάρμακα που αναστέλλουν την ενσωματάση και μπόρεσαν για πρώτη φορά να δουν πού ακριβώς συνδέονται οι αναστολείς και πως μπλοκάρουν τη δράση της.

Ο τρισδιάστατος χάρτης, ελπίζουν, θα αποκαλύψει μοριακούς στόχους της ενσωματάσης στους οποίους θα συνδέεται στο μέλλον μια νέα γενιά φαρμάκων.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature.

Πηγή : in.gr

Βρετανοί ερευνητές δημιούργησαν γευστικά τρόφιμα με ελάχιστα λιπαρά τα οποία έχουν ως βάση το νερό!

Το μέλλον της σοκολάτας είναι… υδάτινο. Επιστήμονες δημιούργησαν μια υγιεινή σοκολάτα η οποία είναι μάλιστα και νηστίσιμη. Πώς το πέτυχαν αυτό; Αντικαθιστώντας το μεγαλύτερο μέρος των λιπαρών με νερό. Η σοκολάτα που έχει χαμηλά λιπαρά περιέχει σχεδόν κατά 2/3 νερό. Αυτό όμως δεν της στερεί τίποτε από γεύση. Οι δημιουργοί της από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ υποστηρίζουν ότι είναι εξίσου γευστική με τις σοκολάτες που έχουν πολλά λιπαρά ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα γενιά και άλλων «υγιεινών» τροφίμων. Οι ερευνητές από το Μπέρμιγχαμ αναπτύσσουν επίσης μια μαγιονέζα με χαμηλά λιπαρά καθώς και βρώμη η οποία όταν καταναλώνεται σε μορφή χυλού «κόβει» την πείνα παραμένοντας στο στομάχι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα νέα αυτά επιτεύγματα τα οποία οδηγούν στη γέννηση μιας νέας γενιάς τροφίμων με χαμηλά λιπαρά αναμένεται να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της παγκόσμιας «επιδημίας» που δεν είναι άλλη από την παχυσαρκία. Οι βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα λιπαρά σωματίδια μιας φυσιολογικής σοκολάτας με ουσίες χωρίς λιπαρά όπως το νερό, ο αέρας ή κάποια είδη τζελ. Δημιούργησαν την «υδάτινη σοκολάτα» ενώνοντας μόρια νερού με κρυστάλλους από βούτυρο του κακάο. Παρ΄ ότι η πλάκα σοκολάτας που έφτιαξαν περιέχει περίπου 60% νερό, δοκιμές έδειξαν ότι έχει την ίδια γεύση, υφή και μυρωδιά με τη συμβατική σοκολάτα.

Δεδομένου μάλιστα ότι τα σωματίδια που περιέχει είναι πολύ μικρά, η υγιεινή σοκολάτα λιώνει σε υψηλή θερμοκρασία (μεταξύ 32 και 34 βαθμών Κελσίου). «Είναι πιθανό οι μικρές, σταθερές φυσαλίδες αέρα που έχουν σχεδιαστεί ώστε να μοιάζουν με σταγόνες λαδιού σε ό,τι αφορά το μέγεθος και τις φυσικές ιδιότητές τουςνα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς τροφών με χαμηλά λιπαρά» ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης δρ Φίλιπ Κοξ, ο οποίος μαζί με την ομάδα του βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με εταιρείες για την περαιτέρω ανάπτυξη των μελετών τους ώστε τα υγιεινά προϊόντα τους να φθάσουν μια ημέρα στον καταναλωτή.

Μια παρόμοια τεχνική με αυτήν που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία της σοκολάτας υπόσχεται μείωση έως και κατά 80% στην περιεκτικότητα των τροφίμων σε αλάτι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεδομένου ότι μέσα στις σταγόνες ελαίου κρύβεται νερό, μόνο το εξωτερικό περίβλημα των τροφίμων περιέχει αλάτι.

Οσο για τον νέο χυλό βρώμης που αναπτύσσουν οι επιστήμονες από το Μπέρμιγχαμ, αυτός μπορεί να παραμείνει στο στομάχι έως και έξι ώρες καθώς το υγρό που περιέχει μετατρέπεται σε τζελ όταν έλθει σε επαφή με τα οξέα του στομάχου. Ετσι, ο συγκεκριμένος χυλός αποτελεί την τέλεια λύση για κατανάλωση ανάμεσα στα γεύματα. Αλλά και η νέα διαιτητική μαγιονέζα έχει γεύση ίδια με εκείνη της συμβατικής και όλα αυτά ενώ περιέχει μόλις 5% λιπαρά!

Πηγή : tovima.gr

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο απο το blog http://www.e-cynical.blogspot.com/

Δεν είναι η πρώτη φορά που θα το πω ότι όσο πιο σκάρτοι γινόμαστε σαν άνθρωποι, τόσο πιο πολύ πλειοδοτούμε στην ποιότητα και τόσο πιο πολύ κοπτόμεθα για την ηθική, την ίδια στιγμή που τις ποδοπατούμε άτσαλα και τις δυο. Αυτό λέγεται υποκρισία και είναι ένα παλιό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης συμπεριφοράς, μόνο που στην εποχή μας μεταμφιέζεται σε πιο ανώδυνες και ανάλαφρες ονομασίες.

Μια σύγχρονη μετάλλαξη της υποκρισίας, τις τελευταίες δυο με τρεις δεκαετίες, ακούει στο όνομα «πιστοποίηση» και τείνει να απλωθεί σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου, από τα προϊόντα, στις ιδιωτικές υπηρεσίες κατ’ αρχήν, από τις επιχειρήσεις, στο κράτος και τις δημόσιες υπηρεσίες αυτού, στη συνέχεια. Δεν θα ήταν υπερβολικό να πούμε ότι η κοινωνία σήμερα διακατέχεται από μανία πισοποίησης/αξιολόγησης, αν και το σωστό θα ήταν ότι, δεν είναι η κοινωνία η ίδια, που επιζητεί να αξιολογείται, αλλά ότι όλο αυτό το πλέγμα των αξιολογήσεων τής έχει επιβληθεί έξωθεν, αναγκάζοντάς και την ίδια να το αποδεχτεί, ποντάροντας στην ανασφάλεια και τα φοβικά της σύνδρομα, που επίσης και αυτά υποβάλλονται και καλλιεργούνται.

Ποια ήταν και είναι η ανάγκη που γέννησε, συντηρεί και εξαπλώνει αυτό το κύμα, αυτή την ιδεοληψία θα έλεγα, των πιστοποιήσεων/αξιολογήσεων; Τι κάνει τον πλανήτη ολόκληρο, αλλά και πρόσφατα τη χώρα μας να πολώνεται σ’ αυτό το μοιραίο δίλημμα, τουλάχιστον όπως παρουσιάζεται οξυμένο σήμερα αναφορικά με τα πανεπιστήμια; Πώς και η έννοια της αξιολόγησης, η σύνταξη με αυτήν, ή η αποστροφή από αυτήν, αποκτά τόση εξουσία ώστε να διαμοιράζει το κοινωνικό σώμα σε αντίπαλα ιδεολογικά στρατόπεδα και να γεννά συγκρούσεις; Πώς συνέβη και την παίρνουμε πια τόσο στα σοβαρά;

Κατά τη γνώμη μου, η σύλληψη ότι όλα μπορούν και οφείλουν ν’ αξιολογηθούν, αφού προηγουμένως ποσοτικοποιηθούν, γεννήθηκαν από δυο αιτίες. 1) από την αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων και 2) από την ανάγκη του καπιταλισμού να εφεύρει νέες αγορές. Ο νεοφιλελευθερισμός «πέτυχε» να δημιουργήσει πλούτο βάζοντας στο παιχνίδι της αγοράς νέα αγαθά που μέχρι πρότινος ήταν άυλα, άρα μη μετρήσιμα και μη εμπορεύσιμα, ή δημόσια, δηλαδή αγαθά που ανήκαν σε όλους.

Η λαίλαπα των πιστοποιήσεων/αξιολογήσεων δημιούργησε μια τεράστια καινούργια αγορά η οποία χρόνο με το χρόνο έβλεπε ότι μπορούσε να επεκτείνεται επ’ αόριστον, βάζοντας στο παιχνίδι κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής και συντηρώντας στρατιές από εταιρίες αξιολογητών και στρατιές από «οίκους», κατά τα χρηματιστηριακά πρότυπα, αξιολογητών των αξιολογητών.

Φυσικά, όταν πρωτοξεκίνησαν οι δουλειές με τα ΙSO, υπήρχαν και πραγματικές ανάγκες να καλυφθούν, όπως θέματα ασφάλειας των προϊόντων, καλύτερη οργάνωση και περιορισμός της σπατάλης των επιχειρήσεων και των κρατικών υπηρεσιών.

Αλλά η χωρίς όρια επέκταση σε κάθε δραστηριότητα της λογικής αυτής, επέφερε όπως και σε κάθε υπερβολή, την γελοιοποίησή της, και δεν είναι και πολλοί αυτοί που θα ισχυριστούν ότι οι απανωτές αξιολογήσεις απετέλεσαν πανάκεια διορθώνοντας τα κακώς κείμενα των οργανισμών που αξιολογήθηκαν. Μόνο μια βόλτα στα γραφεία αυτών που συμπληρώνουν πολυσέλιδα φυλλάδια αξιολόγησης, με τα κοροϊδευτικά ανθυπομειδιάματα, τις λοξές ματιές και τις διαμαρτυρίες για ακόμα μια σπάταλη γραφειοκρατική πράξη, θα σας δώσει ένα δείγμα τού πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τις αξιολογήσεις και το τι πραγματικά περιμένει απ’ αυτές.

Και όσο περνάει ο καιρός, γίνεται περισσότερο κατανοητό ότι οι αξιολογήσεις δεν εξυπηρετούν πραγματικές ανάγκες, αλλά την ίδια την βιομηχανία των αξιολογήσεων, η οποία εξειδικεύεται και καταλαμβάνει τον ένα μετά τον άλλον τους υποτομείς ενός οργανισμού για να τους εξαγνίσει.

Έτσι όπως πάνε τα πράγματα, δεν θα είναι απίθανο να δούμε να συστήνονται εταιρίες και για την αξιολόγηση των μελλοντικών γονέων.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη μας έχει αυξηθεί περίπου κατά 0,13 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία κατά τον τελευταίο μισό αιώνα

Η στασιμότητα της παγκόσμιας θερμοκρασίας την τελευταία δεκαετία αποδίδεται εν μέρει στην ανεξήγητη μείωση της συγκέντρωσης υδρατμών στην κατώτερη στρατόσφαιρα του πλανήτη μας, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα Αμερικανών κλιματολόγων.

Αντίστροφα, η μελέτη αποδίδει, σε σημαντικό βαθμό, στην αύξηση των υδρατμών την άνοδο της θερμοκρασίας κατά την προηγούμενη δεκαετία του ΄90.

Η έρευνα, που έγινε από επιστήμονες της Εθνικής Διοίκησης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ, υπό τη δρα Σούζαν Σόλομον (από τις κορυφαίες στον κόσμο κλιματολόγους), σε συνεργασία με ερευνητές του πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Science”, σύμφωνα με τις βρετανικές “Γκάρντιαν” και “Ντέιλι Μέιλ”, το PhysicsWorld και το Scientific American.

Οι αμερικανοί ερευνητές επισημαίνουν ότι οι κλιματολόγοι μέχρι σήμερα έχουν υποβαθμίσει τη σημασία των υδρατμών στις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας της Γης και τονίζουν ότι η επίδρασή τους είναι πολύ πιο σημαντική από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες.

Αν και η νέα έρευνά τους δεν θέτει σε αμφισβήτηση ότι η κλιματική αλλαγή είναι κατά βάση ανθρωπογενής (λόγω υπερπαραγωγής διοξειδίου του άνθρακα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες), παρόλα αυτά βοηθά να γίνει κατανοητό γιατί η παγκόσμια θερμοκρασία ανεβοκατεβαίνει από δεκαετία σε δεκαετία.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, μια μείωση κατά 10% της υγρασίας (των υδρατμών) περίπου 20 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης εξηγεί γιατί η αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας ουσιαστικά έχει μείνει σταθερή από την αρχή του 21ού αιώνα, παρά την μεγάλη άνοδο του διοξειδίου στην ατμόσφαιρα.

Παράλληλα, η αντίστροφη άνοδος της υγρασίας πριν το 2000 ερμηνεύει γιατί στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 η θερμοκρασία αυξήθηκε τόσο απότομα. Οι υδρατμοί έχουν αναγνωριστεί εδώ και καιρό ως σημαντικό “αέριο του θερμοκηπίου”, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, καθώς απορροφούν θερμότητα από τον ήλιο, η οποία διαφορετικά θα είχε αντανακλαστεί πίσω στο διάστημα, συμβάλλοντας έτσι στο να παγιδεύεται η θερμότητα πάνω από τον πλανήτη μας.

Όμως μέχρι τώρα τα περισσότερα υπολογιστικά κλιματικά μοντέλα επικεντρώνουν την προσοχή τους στις συγκεντρώσεις υδρατμών στην κατώτερη ατμόσφαιρα (την τροπόσφαιρα), αλλά η νέα μελέτη αναδεικνύει για πρώτη φορά την υποτιμημένη σημασία των υδρατμών σε μεγαλύτερο ύψος της ατμόσφαιρας, στη στρατόσφαιρα.

Σύμφωνα με τους αμερικανούς κλιματολόγους, οι παρατηρήσεις από δορυφόρους και μετεωρολογικά μπαλόνια έδειξαν πως οι υδρατμοί στη στρατόσφαιρα είχαν αυξηθεί αισθητά στις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 και μειώθηκαν σημαντικά στην πρώτη δεκαετία του τρέχοντος αιώνα.

Οι μεταβολές αυτές έλαβαν χώρα σε μια πολύ στενή λωρίδα στο κατώτερο τμήμα της στρατόσφαιρας, είχαν όμως πολύ μεγάλη επίπτωση στο κλίμα. Η έρευνα εκτιμά ότι η μείωση της ατμοσφαιρικής υγρασίας μετά το 2000 οδήγησε σε άνοδο της θερμοκρασίας κατά 25% μικρότερη από ό,τι αν δεν είχε υπάρξει η μείωση των υδρατμών.

Αντίστροφα, στη δεκαετία του ΄90, η αύξηση της υγρασίας προκάλεσε πιθανότατα αύξηση της θερμοκρασίας της Γης κατά 30%. Μυστήριο παραμένει, όπως παραδέχτηκαν οι επιστήμονες, γιατί οι υδρατμοί αυξομειώνονται τόσο γρήγορα και τόσο έντονα. Μια πιθανή αιτία είναι οι μεταβολές της θερμοκρασίας στην επιφάνεια των θαλασσών, ειδικά στην τροπική ζώνη (κάτι που σχετίζεται, μεταξύ άλλων, με τα ρεύματα Ελ Νίνιο και Λα Νίνια).

Η κρύα στρατόσφαιρα είναι το στρώμα της ατμόσφαιρας πάνω από την τροπόσφαιρα (όπου αναπνέουν οι οργανισμοί) και κυμαίνεται σε υψόμετρο από περίπου 10 χλμ. έως 50 χλμ πάνω από την επιφάνεια της Γης. Οι υδρατμοί ανεβαίνουν στη στρατόσφαιρα μέσω της τροπόπαυσης, ενός “διαδρόμου” στην τροπόσφαιρα πάνω από τους τροπικούς.

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη μας έχει αυξηθεί περίπου κατά 0,13 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία κατά τον τελευταίο μισό αιώνα.

Πηγή : enet.gr

Το κολλαγόνο είναι η πιο άφθονη πρωτεΐνη στο σώμα του ανθρώπου, η οποία δημιουργεί δομές που υποστηρίζουν τη δομή του δέρματος

Μια ομάδα Αμερικανών ερευνητών δημιούργησε την ισχυρότερη μορφή κολλαγόνου που είναι γνωστή στην επιστήμη. Πρόκειται για μια πολύ σταθερή εναλλακτική λύση στο ανθρώπινο κολλαγόνο, που μπορεί μια μέρα να χρησιμοποιηθεί για την θεραπεία της αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων, οι οποίες οφείλονται στη βλάβη του φυσικού κολλαγόνου στο ανθρώπινο σώμα.

Η ανακάλυψη, με επικεφαλής τον καθηγητή χημείας και βιοχημείας Ρόναλντ Ρέινς του πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τους ερευνητές, «πρόκειται, με διαφορά, για το πιο σταθερό κολλαγόνο που έχει ποτέ δημιουργηθεί».

Το κολλαγόνο είναι η πιο άφθονη πρωτεΐνη στο σώμα του ανθρώπου, η οποία δημιουργεί δομές που υποστηρίζουν τη δομή του δέρματος, των εσωτερικών οργάνων, των χόνδρων και των οστών, καθώς επίσης όλων των ενδιάμεσων συνδετικών ιστών. Εδώ και δεκαετίες, οι γιατροί χρησιμοποιούν κολλαγόνο από αγελάδες για να θεραπεύουν σοβαρές βλάβες, όπως εγκαύματα και άλλα τραύματα, αν και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ο ξένος ιστός να απορριφθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό.

Το 2006, η ίδια ερευνητική ομάδα υπό τον καθηγητή Ρέινς μελέτησε τον τρόπο να δημιουργεί ανθρώπινο κολλαγόνο στο εργαστήριο, συνθέτοντας μόρια κολλαγόνου μακρύτερα από ό,τι αντίστοιχο υπάρχει στην φύση. Τώρα, με χρηματοδότηση από τον κυριότερο αμερικανικό δημόσιο ερευνητικό φορέα (τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας), οι ερευνητές προχώρησαν περισσότερο, δημιουργώντας μια μορφή σούπερ-κολλαγόνου, που κάποτε μπορεί να βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους, ιδίως όσους πάσχουν από αρθρίτιδα, η οποία καταστρέφει το φυσικό κολλαγόνο.

Για να δημιουργήσουν το νέο τύπο του τεχνητού κολλαγόνου, οι ερευνητές αντικατέστησαν τα δύο τρίτα των κοινών αμινοξέων της πρωτεΐνης (του φυσικού κολλαγόνου) με λιγότερα εύκαμπτα αμινοξέα που επέτρεψαν στη δομή της πρωτεΐνης να γίνει πιο άκαμπτη και σταθερή. Το νέο κολλαγόνο που δημιουργήθηκε με αυτό τον τρόπο, αντέχει σε θερμοκρασίες πολύ μεγαλύτερες από ό,τι το φυσικό κολλαγόνο, που καταστρέφεται.

Αν και το τεχνητό κολλαγόνο είναι φτιαγμένο κυρίως από αμινοξέα που δεν υπάρχουν στη φύση, η κρυσταλλογραφία ακτινών Χ αποκαλύπτει ότι η τρισδιάστατη δομή του εργαστηριακού κολλαγόνου δεν διαφέρει σε τίποτε από αυτήν του φυσικού κολλαγόνου.

Πηγή : www.kathimerini.gr