Τα τελευταία χρόνια έχουν πουληθεί εκατομμύρια φορητά media players. Οι νέοι είναι ξετρελαμένοι μ’ αυτές τις συσκευές υψηλής τεχνολογίας. Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ για το τι βρίσκεται μέσα σε μια τέτοια ψηφιακή συσκευή και τι είναι αυτό που την κάνει τόσο εύχρηστη;

Κάθε νέα γενιά των media players προσφέρει περισσότερες υπηρεσίες και βελτιώσεις σε θέματα λογισμικού και σχεδιασμού, ενώ τα νέα μοντέλα γίνονται μικρότερα και ελαφρύτερα. Αν θέλετε το πιστεύετε, η χημεία παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία αυτή!

Τα νέα υλικά που προκύπτουν από τη βιομηχανία της χημείας επιτρέπουν στους σχεδιαστές και τους κατασκευαστές να βελτιώσουν την χωρητικότητα, την εμφάνιση και τη δυνατότητα μεταφοράς των ψηφιακών media players. Είτε βρίσκονται στα τσιπ σιλικόνης, στο καπάκι, στην οθόνη ή την μπαταρία, τα χημικά είναι ουσιώδη ώστε ένα media player να εκπληρώνει τη δουλειά του και να συνδυάζει μυριάδες γνωρίσματα.

Τα συστατικά ενός media player

Τα media players είναι φτιαγμένα από πολυανθρακικό, που είναι ελαφρύ αλλά αρκετά δυνατό για να χρησιμεύσει και ως αλεξίσφαιρο γυαλί. Ο συνδυασμός αυτών των δύο ιδιοτήτων αποτελεί το ιδανικό υλικό για την παραγωγή media players, τα οποία πρέπει να αντέχουν στα χτυπήματα, την υγρασία, το κρύο και τις υπεριώδεις ακτίνες φωτός.

Ωστόσο, η αντοχή στα χτυπήματα δεν σημαίνει και αντοχή στις γρατσουνιές. Γι’ αυτό, υπάρχει ένα προστατευτικό στρώμα ρητίνης που τα περιβάλλει. Ένα από τα προτερήματα αυτών των υλικών είναι ότι μπορούν να διατεθούν σε μια ποικιλία χρωμάτων – ουσιώδες όσον αφορά στο στυλ και το σχεδιασμό!

Η οθόνη υγρών κρυστάλλων αποτελεί άλλο ένα σημαντικό συστατικό του media player. Οι οθόνες υγρών κρυστάλλων (LCDs) επαναστάτησαν στην οπτική επικοινωνία, κυρίως στο θέμα της μεταφοράς. Τα notebooks, οι οθόνες των κινητών τηλεφώνων, τα ψηφιακά ρολόγια και τα συστήματα πλοήγησης αυτοκινήτων δεν θα ήταν εφικτά χωρίς την τεχνολογία LCD.

Ωστόσο, πέρασε καιρός μέχρι να μεταβούμε από την ανακάλυψη των υγρών κρυστάλλων στην πληθώρα των εφαρμογών LCD που απολαμβάνουμε σήμερα. Οι υγροί κρύσταλλοι ανακαλύφθηκαν από έναν Αυστριακό βοτανολόγο, τον Friedrich Reinitzer το 1888. Κατά την τήξη βενζοϊκής χοληστερόλης, παρατήρησε ότι πρώτα γινόταν ένα θολό υγρό και μετά, καθώς η θερμοκρασία του αυξανόταν, ξεθόλωνε. Κατά τη διάρκεια της ψύξης, το υγρό γινόταν μπλε και μετά κρυστάλλωνε.

Περιέργως, κανείς δεν χρησιμοποίησε τεχνικά τους υγρούς κρυστάλλους μέχρι το 1968 που εμφανίστηκε το πρώτο πειραματικό LCD. Από τότε, η τεχνολογία έχει προοδεύσει σημαντικά και θα συνεχίσει να το κάνει.

Η χημεία επιτρέπει καινούριες τεχνολογικές λύσεις

Οι μπαταρίες αποτελούν βασική ισχύ για τα φορητά media player. Υπάρχουν αρκετοί τύποι μπαταρίας, όλοι με χρήση χημικών, όμως η μπαταρία ιόντων λιθίου είναι η πιο δημοφιλής για τις ψηφιακές συσκευές. Οι σχεδιαστές μορφοποιούν την μπαταρία σαν να πλάθουν πλαστελίνη, εξαιρετικό προτέρημα για ένα προϊόν τσέπης. Και πάνω απ’ όλα, είναι επαναφορτιζόμενη.

Η μνήμη είναι στοιχείο-κλειδί για τα φορητά media players, έτσι ώστε να αποθηκεύονται εκατοντάδες αρχεία μουσικής και βίντεο. Αντί για σκληρό δίσκο, τα ψηφιακά media player χρησιμοποιούν μνήμη flash. Χάρη στη χημεία, ένα τσιπ μνήμης flash μπορεί να συγκρατεί ένα μεγάλο αριθμό πληροφοριών όντας πάρα πολύ μικρό – στην πραγματικότητα είναι μικρότερο κι από ένα μαρκαδόρο! Επίσης, προστατεύει καλύτερα την πληροφορία: αντίθετα με το σκληρό δίσκο, το τσιπ δεν έχει εσωτερικά αποσπώμενα μέρη, γεγονός που το κάνει πιο ανθεκτικό.

Οι τεχνολογίες πληροφόρησης και ψυχαγωγίας του σήμερα δεν θα ήταν εφικτές χωρίς τη χημεία. Θέλετε η επόμενη κινητή σας συσκευή να είναι μικρότερη, ελαφρύτερη, ισχυρότερη και πιο αξιόπιστη; Οι επιστήμονες και οι σχεδιαστές θα συνεχίσουν να συνεργάζονται για να μας παρέχουν νέες λύσεις στο μέλλον!

Πηγή: xperimania