Σύμφωνα με νέα μελέτη ελαιόλαδο και ηλιέλαιο είναι καλύτερα για την καρδιά συγκριτικά με άλλα λάδια

Η κατανάλωση τηγανιτών γευμάτων μπορεί τελικά να μην είναι τόσο επιβλαβής, αρκεί το τηγάνισμα να έχει πραγματοποιηθεί με ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο, υποστηρίζουν ισπανοί επιστήμονες.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, μελετώντας τις διατροφικές συνήθειες συνολικά 40.757 ενηλίκων, η κατανάλωση φαγητών τηγανισμένων σε ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο δεν έδειξε να αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων ή πρόωρου θανάτου.

Ως γνωστόν, όταν το φαγητό τηγανίζεται «φορτώνεται» με επιπλέον θερμίδες λόγω του ότι απορροφά τα λίπη από το λάδι στο οποίο βυθίζεται. Η συχνή κατανάλωση ροδοκοκκινισμένων τραγανών πειρασμών συνδέεται με την αύξηση της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων της χοληστερόλης, τα οποία αποτελούν βασικούς παράγοντες της εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Γεύματα στο μικροσκόπιο

Κατά τη διάρκεια της 11ετούς μελέτης, οι ειδικοί ζητούσαν από τους εθελοντές να δηλώνουν εβδομαδιαία τους τύπους των τροφίμων που κατανάλωναν, αλλά και τον τρόπο μαγειρέματός τους. Μέχρι το τέλος της μελέτης καταγράφηκαν 606 καρδιαγγειακά επεισόδια και 1.134 θάνατοι.

Αναλύοντας τα περιστατικά αυτά, οι ερευνητές δεν εντόπισαν κάποιο συσχετισμό τους με την κατανάλωση φαγητών που είχαν τηγανιστεί με ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο. Για τον λόγο αυτόν, υποστηρίζουν ότι βασικό ρόλο ως προς τον κίνδυνο που συνοδεύει τις τηγανιτές λιχουδιές παίζει ο τύπος του λαδιού που χρησιμοποιείται κατά το τηγάνισμα.

Από την πλευρά της η διατροφολόγος με εξειδίκευση στην υγεία της καρδιάς από το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιάς, Βικτόρια Τέιλορ, έσπευσε να σχολιάσει: «Αυτό που πρέπει όλοι να θυμόμαστε προτού απλώσουμε το χέρι για να πιάσουμε το τηγάνι, είναι ότι η συγκεκριμένη μελέτη βασίστηκε στη μεσογειακή διατροφή και όχι στα βρετανικά “fish andchips“. Ακριβώς επειδή το συνολικό διατροφικό μοτίβο των Βρετανών είναι διαφορετικό από εκείνο των Ισπανών, δε μπορούμε να πούμε ότι το αποτέλεσμα αυτό ισχύει και για εμάς».

Τα αποτελέσματα της μελέτης που παρουσιάζονται μέσα από την επιθεώρηση «BritishMedical Journal» (BMJ), υπογραμμίζουν για άλλη μια αφορά ευεργετική δράση της μεσογειακής διατροφής για την υγεία.

Οι προσπάθειες δεκαετιών για την επίτευξη πυρηνικής σύντηξης στο εργαστήριο δείχνουν να έρχονται ένα βήμα πιο κοντά χάρη στο ισχυρότερο λέιζερ ακτίνων Χ του κόσμου, το οποίο δημιούργησε για πρώτη φορά στερεό πλάσμα στους δύο εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου.

Στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντών SLAC, που βρίσκεται στο Μένλο Παρκ της Καλιφόρνια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το λέιζερ για να θερμάνουν ακαριαία έναν μικρό στόχο από φύλλο αλουμινίου. Ο παλμός ακτινοβολίας που χτύπησε το στόχο διήρκεσε λιγότερο από ένα τρισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου. Δεδομένου όμως ότι το συγκεκριμένο λέιζερ είναι ένα  δισεκατομμύριο φορές πιο ισχυρό από οποιαδήποτε άλλη τεχνητή πηγή ακτίνων Χ, ο στόχος έφτασε σε θερμοκρασίες που απαντώνται μόνο στο εσωτερικό των άστρων.

O στόχος μετατράπηκε έτσι  σε πλάσμα (ιονισμένο αέριο), το οποίο όμως παρέμεινε σε στερεά κατάσταση λόγω της υψηλής πυκνότητάς του. Αυτή η κατάσταση της ύλης ονομάζεται συχνά «θερμή πυκνή ύλη». Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στο περιοδικό Nature.

Στο μέλλον, η τεχνολογία του βομβαρδισμού με λέιζερ ακτίνων Χ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αναπαράγει τις πιέσεις και θερμοκρασίες που απαιτούνται για πυρηνική σύντηξη υδρογόνου, την αντίδραση που τροφοδοτεί τα άστρα.

Στερεό πλάσμα

Οι επιστήμονες μπορούν εδώ και καιρό να δημιουργήσουν πλάσμα σε αέρια κατάσταση αφαιρώντας τα ηλεκτρόνια από άτομα αερίων. Μέχρι σήμερα, όμως, δεν είχαν καταφέρει να παράξουν στερεό πλάσμα από στέρεα υλικά, τα οποία δεν διαπερνώνται ακαριαία από την ακτινοβολία των λέιζερ όπως συμβαίνει με τα αέρια. «Η δημιουργία εξαιρετικά θερμής, πυκνής ύλης είναι σημαντική από επιστημονική άποψη, προκειμένου να κατανοήσουμε τις συνθήκες που επικρατούν στο εσωτερικό των άστρων» σχολίασε ο Σαμ Βίνκο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης.

Προκειμένου να παράξουν μια ομοιόμορφη μάζα στερεού πλάσματος, με διάμετρο μόλις ένα χιλιοστό του εκατοστού, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το LCLS (Γραμμική Πηγή Σύμφωνου Φωτός), είναι ένα από τα πρώτα και σίγουρα το ισχυρότερο λέιζερ ακτίνων Χ, καθώς φτάνει σε πυκνότητα ισχύος τα 10¹⁷ Watt ανά τετραγωνικό εκατοστό. «Το LCLS, που λειτουργεί στα μικρά μήκη κύματος των ακτίνων Χ, είναι το πρώτο που μπορεί να διεισδύσει σε ένα πυκνό στερεό προκειμένου να δημιουργήσει και ταυτόχρονα να μελετήσει μια ομοιόμορφη μάζα πλάσματος» λέει ο Μπομπ Νάγκλερ, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο εργαστήριo SLAC.

Τα αποτελέσματα του πειράματος θα χρησιμοποιηθούν σε πρώτη φάση για να εξεταστεί η ακρίβεια των μαθηματικών μοντέλων που περιγράφουν το σχηματισμό και τη συμπεριφορά της θερμής πυκνής ύλης. Στο απώτερο μέλλον, θα μπορούσαν να αξιοποιηθεί σε συστήματα για την παραγωγή ανεξάντλητης και φθηνής ενέργειας από τη σύντηξη υδρογόνου σε συνθήκες ακραίας θερμοκρασίας και πίεσης.

Πηγή : in.gr

Ένα συμβατικό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, το οποίο τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε στο διάσημο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley στις ΗΠΑ, έδωσε τις πρώτες τρισδιάστατες εικόνες ενός μορίου πρωτεΐνης οι οποίες είναι αρκετά ευκρινείς ώστε να αποκαλύψουν τη δομή της.

Η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να προσφέρει σημαντική ώθηση στη βιοϊατρική έρευνα, δεδομένου ότι η τρισδιάστατη δομή κάθε πρωτεΐνης καθορίζει και τη λειτουργία της. Συγκεκριμένα, ο προσδιορισμός της δομής σε τρεις διαστάσεις επιτρέπει την ανάπτυξη φαρμάκων που ενισχύουν ή μπλοκάρουν τη δράση της πρωτεΐνης.

Μέχρι και σήμερα, ο προσδιορισμός της δομής πρωτεϊνών βασίζεται σε χρονοβόρες και συχνά αναποτελεσματικές τεχνικές, όπως η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ με την οποία προσδιορίστηκε τη δεκαετία του 1950 η δομή του DNA.

Στο Εργαστήριο Lawrence Berkeley (έναν από τους ερευνητικούς φορείς του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας), o Δρ Γκανγκ Ρεν χρησιμοποιεί ένα σχετικά απλό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο της γερμανικής εταιρείας Zeiss.

Ο κατασκευαστής ουδέποτε είχε φανταστεί ότι το μικροσκόπιο θα έδινε τόσο ευκρινείς εικόνες, υπερηφανεύεται ο ερευνητής που το βελτίωσε.

Εφοδιάζοντας το μικροσκόπιο με νέα κάμερα και χρησιμοποιώντας ειδικό λογισμικό για την επεξεργασία των εικόνων, ο Δρ Ρεν μπόρεσε να εστιάσει σε μια περιοχή διαμέτρου μόλις 20 νανομέτρων, ή δισεκατομμυριοστών του μέτρου.

Απαθανάτισε έτσι σε τρεις διαστάσεις δύο διαφορετικά μόρια, ένα αντίσωμα IgG του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς και την απολιποπρωτεΐνη Α-1 (ApoA-1), μια πρωτεΐνη με σημαντικό ρόλο στον ανθρώπινο μεταβολισμό.

Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα δημοσιεύονται στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS ONE.

Για να πετύχει τον άθλο, ο ερευνητής τοποθέτησε μικροσκοπικά δείγματα των δύο μορίων σε μια ειδική πλατφόρμα που μπορεί να περιστρέφεται κατά 140 μοίρες, ώστε να μπορεί η κάμερα να τα απεικονίσει από πολλές διαφορετικές γωνίες.

Με τη βοήθεια λογισμικού που απομονώνει το σήμα από το θόρυβο, ο Ρεν επέλεξε τις καλύτερες από τις εκατοντάδες εικόνες που παρήγαγε για να δημιουργήσει τελικά τα τρισδιάστατα μοντέλα των πρωτεϊνών σε επαρκή ανάλυση.

Ήταν μία ακόμα επιτυχία για τον Ρεν, ο οποίος ήταν ο πρώτος που προσδιόρισε την τρισδιάστατη δομή της πρωτεΐνης LDL, γνωστής ως «κακής χοληστερόλης», χρησιμοποιώντας όμως συμβατικές τεχνικές.

Ο ερευνητής σκοπεύει τώρα να χρησιμοποιήσει τώρα τη νέα μέθοδο για να προσδιορίσει τη δομή της HDL, ή «καλής χοληστερόλης».

Πηγή: in.gr

Τεράστιες ενεργειακές δυνατότητες διαθέτουν τα φύκη, σύμφωνα με αμερικανούς ερευνητές, οι οποίοι ξεκλείδωσαν τον μηχανισμό για την γρήγορη και οικονομική μετατροπή των σακχάρων τους σε αιθανόλη.

Όπως εξηγούν με σχετική δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Science» οι ειδικοί του Εργαστηρίου Βιο-αρχιτεκτονικής (Bio Architecture Lab), στο Μπέρκλει, το μυστικό κρύβεται σε ένα γενετικά τροποποιημένο βακτήριο το οποίο μεταβολίζει τα σάκχαρα των φυκών.

Οικονομικά βιοκαύσιμα του αλμυρού νερού

Οι ερευνητές τροποποίησαν γενετικά ένα στέλεχος του βακτηρίου E. coli, η οποία διασπά τα σάκχαρα των φυκών και παράγει αιθανόλη. Σε αντίθεση με βακτήρια που είχαν χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το νέο βακτήριο «επιτίθεται» στο αλγινικό οξύ των φυκών, το οποίο βρίσκεται στη βάση της αλυσίδας παραγωγής σακχάρων στα φύκη.

«Οι επιστήμονες τροποποίησαν γενετικά ένα ένζυμο για την διάσπαση του αλγινικού οξέος και δημιούργησαν ένα μονοπάτι για τον μετέπειτα μεταβολισμό του. Κάτι τέτοιο επιτρέπει την εκμετάλλευση όλων των σακχάρων των φυκών» εξηγεί αναλυτικά ο επικεφαλής του εργαστηρίου, Ντάνιελ Τρούνφιο.

Η συγκεκριμένη ανακάλυψη, σύμφωνα με τον ίδιο, «μετατρέπει τη βιομάζα από φύκια σε μια οικονομική πρώτη ύλη για ανανεώσιμα καύσιμα και χημικά». Το εργαστήριο διατηρεί στην παρούσα φάση τέσσερις φάρμες καλλιέργειας φυκών στη Χιλή. Στόχος των ειδικών τώρα είναι να αναβαθμίσουν την τεχνολογία αυτή για την εμπορευματοποίησή της.

Πηγή:  in.gr